Shloka 34
सैन्धवविक्रमवर्णनम् / Description of Jayadratha’s Martial Display
अभ्यद्रवन् परीप्सन्तो व्यूढानीका: प्रहारिण: । संजयने कहा--राजन! युधिष्ठिर, भीमसेन, शिखण्डी, सात्यकि, नकुल-सहदेव, धष्टद्युम्न, विराट, द्रपद, केकय-राजकुमार, रोषमें भरा हुआ धृष्टकेतु तथा मत्स्यदेशीय योद्धा --ये सब-के-सब युद्धस्थलमें आगे बढ़े। अभिमन्युके ताऊ, चाचा तथा मामागण अपनी सेनाको व्यूहद्वारा संगठित करके प्रहार करनेके लिये उद्यत हो अभिमन्युकी रक्षाके लिये उसीके बनाये हुए मार्गसे व्यूहमें जानेके उद्देश्यसे एक साथ दौड़ पड़े
abhyadravan parīpsanto vyūḍhānīkāḥ prahāriṇaḥ |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໃຫ້ສຳເລັດເປົ້າໝາຍ ນັກຮົບ—ຜູ້ທີ່ຈັດກອງທັບເປັນຂະບວນຮົບ ແລະພ້ອມຈະຟັນຟາດ—ພາກັນພຸ້ນໄປຂ້າງໜ້າ. ໃນບົດເລື່ອງນີ້ ຄວາມພຸ້ນພາຍນັ້ນບໍ່ແມ່ນຄວາມຮຸນແຮງລ້ວນໆ; ແຕ່ເປັນຄວາມພະຍາຍາມທີ່ປະສານກັນ ອັນເກີດຈາກໜ້າທີ່ ເພື່ອທະລຸຂະບວນສັດຕູ ແລະປົກປ້ອງອະພິມັນຍຸ; ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ທຳມະໃນສົງຄາມມັກປາກົດເປັນການກະທຳຮ່ວມກັນຢ່າງມີລະບຽບ ພາຍໃຕ້ແຮງກົດດັນທາງຈິດໃຈອັນຮຸນແຮງ.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid violence, dharma expresses itself as disciplined purpose: warriors act not as a mob but as an organized force seeking a morally charged aim—here, the protection of a vulnerable ally/kinsman and the fulfillment of battlefield duty through coordinated effort.
Sañjaya describes the Pāṇḍava champions and allied kings charging forward with their troops arranged in formation, intent on striking and pushing into the enemy’s battle-array—specifically to enter by the same path used earlier and to safeguard Abhimanyu within the hostile formation.