Shloka 32
सैन्धवविक्रमवर्णनम् / Description of Jayadratha’s Martial Display
अभ्यद्रवन् परीप्सन्तो व्यूढानीका: प्रहारिण: । संजयने कहा--राजन! युधिष्ठिर, भीमसेन, शिखण्डी, सात्यकि, नकुल-सहदेव, धष्टद्युम्न, विराट, द्रपद, केकय-राजकुमार, रोषमें भरा हुआ धृष्टकेतु तथा मत्स्यदेशीय योद्धा --ये सब-के-सब युद्धस्थलमें आगे बढ़े। अभिमन्युके ताऊ, चाचा तथा मामागण अपनी सेनाको व्यूहद्वारा संगठित करके प्रहार करनेके लिये उद्यत हो अभिमन्युकी रक्षाके लिये उसीके बनाये हुए मार्गसे व्यूहमें जानेके उद्देश्यसे एक साथ दौड़ पड़े
sañjaya uvāca |
abhyadravan parīpsanto vyūḍhānīkāḥ prahāriṇaḥ |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໃຫ້ສຳເລັດເປົ້າໝາຍ ນັກຮົບຜູ້ຟັນຟາດແຮງ—ຜູ້ທີ່ຈັດກອງທັບເປັນຂະບວນຮົບແລ້ວ—ພາກັນພຸ້ນໄປຂ້າງໜ້າ. ໃນຄວາມຕຶງຕັນແຫ່ງທຳມະໃນຂະນະນັ້ນ ການກ້າວໜ້າຢ່າງມີລະບຽບຂອງເຂົາເຈົ້າ ສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄວາມແນ່ວແນ່ແລະການຈັດຕັ້ງຖືກຮວບຮວມເພື່ອປົກປ້ອງພວກຕົນ ແລະຈະທະລຸຂະບວນຂອງສັດຕູ ໃນຂະນະທີ່ສະໜາມຮົບຮ້ອງຂໍການກະທຳຮວດເລັວແລະພ້ອມພຽງກັນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined resolve: when a goal is judged necessary in war, warriors coordinate and advance in formation, showing how intention (parīpsā) and organization (vyūḍha-anīka) combine to produce effective action—an implicit reminder that power without order is ineffective.
Sañjaya reports that the attacking warriors, with their troops arranged in battle array, charge forward together, indicating a coordinated push into the fighting at a critical moment.