Shloka 12
Droṇa-parva Adhyāya 37: Sañjaya’s Account of Abhimanyu’s Precision Disruption of a Chariot Contingent
ततस्ते कोपितास्तेन शरैराशीविषोपमै: । परिवत्र॒र्जिघांसन्त: सौभद्रमपराजितम्,तब अभिमन्युसे चिढ़े हुए उन योद्धाओंने विषधर सर्पके समान भयंकर बाणोंद्वारा किसीसे परास्त न होनेवाले सुभद्राकुमारको मार डालनेकी इच्छा रखकर उसे घेर लिया
tataste kopitāstena śarair āśīviṣopamaiḥ | parivavruḥ jighāṃsantaḥ saubhadram aparājitam ||
ສັນຊະຍະໄດ້ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໂກດແຄ້ນຕໍ່ເຂົາ ນັກຮົບເຫຼົ່ານັ້ນກໍຮອບລ້ອມບຸດຂອງສຸພັດຣາ—ຜູ້ບໍ່ເຄີຍຖືກປະລາຊັຍໃນສົງຄາມ—ແລ້ວຈູ່ໂຈມດ້ວຍລູກສອນນ່າຢ້ານດັ່ງງູພິດ ດ້ວຍໃຈປາຖະໜາຈະສັງຫານເຂົາ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (kopa) in warfare can override restraint and fairness, leading many to unite with lethal intent against a single opponent; it implicitly contrasts heroic steadfastness with ethically troubling, wrath-driven collective violence.
After being provoked by Abhimanyu, the opposing warriors become enraged and surround him, attacking with deadly arrows and aiming to kill the unconquered son of Subhadrā.