Shloka 363
Cakravyūha-saṃkalpaḥ, Saṃśaptaka-āhvānaṃ, Saubhadra-vikrīḍitam
Drona Parva, Adhyāya 32
सरो हंसा इवापेतुर्घ्नन्तो द्रोणरथं प्रति । तदनन्तर अपनी भुजाओंसे सुशोभित होनेवाले पाण्डव सेनापतिकी आज्ञाका पालन करनेके लिये वहाँ द्रोणाचार्यके रथपर प्रहार करते हुए उसी प्रकार टूट पड़े, जैसे बहुत-से हंस किसी सरोवरपर सब ओरसे उड़कर आते हैं
saro-haṃsā ivāpetur ghnanto droṇa-rathaṃ prati | tad-anantaraṃ pāṇḍava-senāpaty-ājñāṃ pālayituṃ tatra droṇācārya-rathe prahārān kurvantaḥ samantād nipetuḥ, yathā bahavo haṃsāḥ sarasi samantād uḍḍīya samāgacchanti |
ສັນຈະຍະ ກ່າວວ່າ: ເຫມືອນຫົງຫຼາຍໂຕບິນມາຮວມກັນເທິງສະລະນ້ຳຈາກທຸກທິດ, ນັກຮົບທັງຫຼາຍກໍພາກັນພຸ້ນເຂົ້າໄປຕີລົດຮົບຂອງ ໂດຣນະ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນທັນທີ ເພື່ອປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງແມ່ທັບພານດະວະ ຜູ້ມີແຂນອັນສົງ່າດ້ວຍພະລັງແລະສະຫງ່າງາມ, ພວກເຂົາໄດ້ຮຸມຕີລົດຮົບຂອງ ໂດຣນາຈາຣຍະ ດ້ວຍການຟັນຟາດຊ້ຳໆ ຮອບດ້ານທຸກທິດ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined execution of duty in war: warriors act in coordinated obedience to their commander’s order, even when the target is a venerable teacher like Droṇa. It points to the ethical tension of kṣatriya-duty—strategy and loyalty to one’s side can compel actions against respected elders.
Sañjaya describes a coordinated assault on Droṇa’s chariot. The attackers converge from all directions, compared to swans flying in toward a lake, and they strike repeatedly in order to fulfill the Pāṇḍava commander’s command.