Shloka 333
Cakravyūha-saṃkalpaḥ, Saṃśaptaka-āhvānaṃ, Saubhadra-vikrīḍitam
Drona Parva, Adhyāya 32
बहूनप्याविशन्मोहो भीरून् हृदयदुर्बलान् | अस्त्र-विद्यामें निपुण और खूनसे लथपथ हुए शूरवीरोंको परस्पर प्रहार करते देख बहुत-से दुर्बल हृदयवाले भीरु मनुष्योंके मनमें मोहका संचार होने लगा
bahūn api āviśan moho bhīrūn hṛdaya-durbalān | astra-vidyāyāṁ nipuṇān śūrān rudhira-liptān parasparaṁ praharataḥ dṛṣṭvā bahūnāṁ hṛdaya-durbalānāṁ bhīrūṇāṁ manuṣyāṇāṁ manasi mohasya sañcāro 'bhavat |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນນັກຮົບຜູ້ກ້າຫານ ຜູ້ຊຳນານໃນວິຊາອາວຸດ ແລະເປື້ອນເລືອດ ກຳລັງຟັນຟາດກັນເອງ ຄວາມຫຼົງ (ໂມຫະ) ກໍແຜ່ຊຶມເຂົ້າໃນໃຈຂອງຜູ້ຄົນຂີ້ຢ້ານຫຼາຍຄົນ ທີ່ຫົວໃຈອ່ອນແອ. ພາບຂອງການຂ້າຟັນກັນເອງ ແມ່ນແມ່ນໃນຫມູ່ຜູ້ຝຶກຝົນແລະກ້າຫານ ກໍທຳໃຫ້ຜູ້ທີ່ຂາດຄວາມໝັ້ນຄົງພາຍໃນ ສັ່ນຄອນ ແລະສູນເສຍປັນຍາພິຈາລະນາ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how the violence of war can generate moha—loss of clarity and moral steadiness—especially in those who are inwardly weak or fearful. It implicitly contrasts external skill (astra-vidyā) with inner firmness, suggesting that true steadiness is ethical and psychological, not merely martial.
Sañjaya describes the battlefield scene where weapon-skilled heroes, covered in blood, strike each other. Witnessing this mutual slaughter causes many timid, weak-hearted people to become bewildered and shaken.