Shloka 46
नमोस्तु बहुरूपाय नमोस्तु बहुधन्विने । नमोअस्तु स्थाणवे नित्यं नमस्तस्मै तपस्विने,अनेक रूपधारी शिवको नमस्कार है, बहुत-से धनुष धारण करनेवाले रुद्रदेवको नमस्कार है, आप स्थाणुरूप हैं, आपको नमस्कार है, उन तपस्वी शिवको नित्य नमस्कार है
namostu bahurūpāya namostu bahudhanvine | namo 'stu sthāṇave nityaṃ namas tasmai tapasmine ||
ວະຍາສະ ຖວາຍບົດສັນລະເສີນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແດ່ພຣະສິວະ: ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບຫຼາຍປະການ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະຣຸດຣະຜູ້ຖືຄັນທະນູຫຼາຍຄັນ; ຂໍນະມັດສະການເປັນນິດແດ່ພຣະສະຖານຸ—ຜູ້ອະຈົນ ແລະໝັ້ນຄົງ; ແລະຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະສິວະຜູ້ເປັນຕະປະສະວີ ຜູ້ຂັດເກົ່າຕົນດ້ວຍຕະປັສຢາຢ່າງບໍ່ຂາດ. ໃນເລື່ອງສົງຄາມອັນຮຸນແຮງນີ້ ຄຳສັນລະເສີນຊູບພຣະສິວະທັງເປັນຍົກຄີສູງສຸດ ແລະເປັນພະລັງເທວະອັນນ່າຢ້ານທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງອຳນາດການຮົບ—ເຕືອນວ່າ ກຳລັງແລະໄຊຊະນະ ລ້ວນຢູ່ໃຕ້ຕະປັສຢາອັນມີວິໄນ ແລະຄວາມໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reverence for Śiva as the source of both spiritual discipline (tapas) and formidable power. Ethically, it suggests that true strength is grounded in austerity, steadiness, and devotion, not merely in weapons or aggression.
Vyāsa is reciting a hymn of salutations to Śiva (Rudra), invoking his many forms and martial capacity (many bows) while also emphasizing his ascetic, immovable nature. The stuti functions as a devotional and interpretive frame within the war narrative.