धन्वन्तराय धनुषे धन्याचार्याय ते नम: । उग्रायुधाय देवाय नम: सुरवराय च,कुबेर जिनके सखा हैं, उन देवेश्वर शिवको नमस्कार है। प्रभो! आप उत्तम वस्त्र, उत्तम व्रत और उत्तम धनुष धारण करते हैं। आप धनुर्धर देवताको धनुष प्रिय है, आप धन्वी, धन्वन्तर, धनुष और धन्वाचार्य हैं, आपको नमस्कार है। भयंकर आयुध धारण करनेवाले सुरश्रेष्ठ महादेवजीको नमस्कार है
vyāsa uvāca | dhanvantarāya dhanuṣe dhanyācāryāya te namaḥ | ugrāyudhāya devāya namaḥ suravarāya ca |
ວະຍາສະ ກ່າວວ່າ: ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ—ເຈົ້າແຫ່ງຄັນທະນູ, ອາຈານຜູ້ປະເສີດແຫ່ງວິຊາທະນູ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະເທວະຜູ້ຖືອາວຸດອັນນ່າຢ້ານ, ແດ່ຜູ້ສູງສຸດໃນຫມູ່ເທວະ. ໃນພາບສົງຄາມອັນຮຸນແຮງນີ້ ບົດສັນລະເສີນໄດ້ວາງພະລັງແລະອາວຸດໄວ້ໃນກອບແຫ່ງຄວາມເຄົາລົບແລະການສຳລວມ: ພະລັງຖືກຮັບຮູ້ວ່າເປັນສິ່ງສັກສິດ ຈຶ່ງຄວນເຂົ້າໃກ້ດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຄວາມອວດອ້າງ.
व्यास उवाच
Even in the midst of warfare, martial power is to be subordinated to dharma through reverence: the bow and weapons are not merely instruments of ego, but sacred forces that demand humility, discipline, and ethical restraint.
Vyāsa utters a brief hymn of salutation, praising a supreme, weapon-bearing divine figure (understood in the Gītā Press gloss as Śiva/Mahādeva) as master of the bow and as the foremost among the gods.