Shloka 44
सुवाससे नमस्तुभ्यं सुव्रताय सुधन्विने । धनुर्धराय देवाय प्रियधन्वाय धन्विने,कुबेर जिनके सखा हैं, उन देवेश्वर शिवको नमस्कार है। प्रभो! आप उत्तम वस्त्र, उत्तम व्रत और उत्तम धनुष धारण करते हैं। आप धनुर्धर देवताको धनुष प्रिय है, आप धन्वी, धन्वन्तर, धनुष और धन्वाचार्य हैं, आपको नमस्कार है। भयंकर आयुध धारण करनेवाले सुरश्रेष्ठ महादेवजीको नमस्कार है
suvāsase namastubhyaṃ suvratāya sudhanvine | dhanurdharāya devāya priyadhanvāya dhanvine ||
ວະຍາສະ ຖວາຍນະມັດສະການດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແດ່ພຣະສິວະ ໂດຍສັນລະເສີນພຣະອົງເປັນເທວະນັກທະນູ: ຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມອັນດີເລີດ, ໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະອັນສູງສົງ, ແລະຖືຄັນທະນູອັນຫາຜູ້ເທົ່າທຽມບໍ່ໄດ້. ໃນກາງຄວາມຕຶງຕັນທາງສິນທຳຂອງສົງຄາມ ບົດສັນລະເສີນນີ້ຊີ້ວ່າ ພະລັງທີ່ແທ້ແມ່ນພະລັງທີ່ຖືກຄຸ້ມຄອງດ້ວຍວິໄນແລະຄຳປະຕິຍານ ແລະຄວນແກ່ການພຶ່ງພາ—ເຕືອນວ່າ ໄຊຊະນະແລະການປົກປ້ອງ ຄວນສະແຫວງຫາຜ່ານທຳມະແລະຄວາມເຄົາລົບ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍກຳລັງລ້ວນໆ.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that supreme strength is inseparable from disciplined vows and divine order: the ideal wielder of power is one governed by dharma, worthy of reverence, and approached through devotion rather than aggression alone.
Vyāsa speaks a brief hymn of salutation, invoking Śiva with epithets highlighting his purity, vows, and mastery of the bow—an invocation that situates the unfolding war within a larger sacred and moral framework.