Shloka 91
स तथा पूज्यमानस्ते पूर्वदेहे5प्यतूतुषत् । पुष्कलांश्व वरान् प्रादात् तव विद्वन् हृदि स्थितान्,विद्वन्! इस प्रकार पूर्वजन्मके शरीरमें तुझसे पूजित होकर भगवान् शंकर बड़े प्रसन्न हुए थे और उन्होंने तुझे बहुत-से मनोवांछित वर प्रदान किये थे
sa tathā pūjyamānas te pūrvadehe 'py atūtuṣat | puṣkalān śubha-varān prādāt tava vidvan hṛdi sthitān ||
ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ບູຊາພຣະອົງໃນຊາດກ່ອນ ພຣະອົງກໍເກີດຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງລຶກຊຶ້ງ. ໂອ ຜູ້ຮູ້ທັນ! ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ໄດ້ປະທານພອນອັນຫຼາຍ ແລະເປັນມົງຄຸນ—ພອນທີ່ເຈົ້າເຄີຍຖືກຖອດໄວ້ໃນໃຈມາດົນ—ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄວາມເຊື່ອມັ່ນອັນສຸດຈິງ ແມ່ນໃຫ້ຜົນສົມຄວນ ແມ່ນແຕ່ຂ້າມຊາດຂ້າມພົນ.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Steadfast worship and reverence offered with sincerity can yield divine favor; the verse also underscores continuity across births, where past devotion ripens into present blessings.
Vyāsa explains that in an earlier life the addressed person worshipped Śaṅkara; pleased by that devotion, Śiva granted many desired and auspicious boons that matched the devotee’s heartfelt wishes.