Shloka 5
या शक्तिर्यच्च विज्ञानं यद् वीर्य यच्च पौरुषम् । धार्तरिष्ट्रेषु या प्रीतिद्वेषो5स्मासु च यश्व ते,“आचार्यपुत्र! तुममें जो शक्ति, जो विज्ञान, जो बल-पराक्रम, जो पुरुषार्थ, कौरवोंपर जो प्रेम तथा हमलोगोंपर जो तुम्हारा द्वेष हो, साथ ही तुममें जो तेज और प्रभाव हो, वह सब मुझपर दिखाओ। द्रोणाचार्यका वध करनेवाला वह धृष्टद्युम्न ही तुम्हारा सारा घमंड चूर कर देगा
yā śaktir yac ca vijñānaṃ yad vīryaṃ yac ca pauruṣam | dhārtarāṣṭreṣu yā prītir dveṣo ’smāsu ca yaś ca te ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: «ໂອ ບຸດແຫ່ງອາຈານ! ພະລັງ, ປັນຍາຮູ້ແຈ້ງ, ກຳລັງຮົບ ແລະຄວາມກ້າຫານທັງປວງທີ່ມີໃນເຈົ້າ; ຄວາມຮັກທີ່ເຈົ້າມີຕໍ່ພວກທາຣຕະຣາດສະຕຣະ ແລະຄວາມຊັງທີ່ເຈົ້າມີຕໍ່ພວກເຮົາ; ພ້ອມທັງຣັດສະມີແລະອຳນາດອິດທິພົນຂອງເຈົ້າ—ຈົ່ງສະແດງມັນທັງໝົດໃຫ້ຂ້ອຍເຫັນ!»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how inner dispositions—attachment (prīti) and hostility (dveṣa)—drive the use of strength and intelligence in war. It implicitly warns that prowess is not merely physical; it is fueled and directed by ethical and emotional commitments, which can both empower and distort judgment.
Sañjaya addresses the ‘son of the Ācārya’ (Aśvatthāmā), urging him to demonstrate his full capability—power, strategy, valor—along with his loyalty to the Kauravas and enmity toward their opponents. The speech functions as a provocation and rallying call within the Drona-parvan war setting.