राजेन्द्र! चिन्ता और शोकमें मग्न होकर कुछ देरतक विचार करनेके पश्चात् अश्वत्थामा गरम-गरम दीर्घ उच्छवास लेने लगा और मन-ही-मन उदास हो गया ।। ततो द्रौणिर्धनुस्त्यक्त्वा रथात् प्रस्कन्द्य वेगित: । धिग् धिक् सर्वमिदं मिथ्येत्युक्त्वा सम्प्राद्रवद् रणात्
ໂອ ພະຣາຊາເອກ! ເມື່ອຈົມຢູ່ໃນຄວາມກັງວົນແລະຄວາມໂສກ ແລ້ວຄິດຢູ່ຊົ່ວຄາວ ອັສວັດຖາມາກໍຖອນຫາຍໃຈຍາວໆຮ້ອນໆ ແລະໃນໃຈກໍເສົ້າຫມອງ. ຈາກນັ້ນ ດຣໍນີ ປ່ອຍຄັນທະນູ ໂດດລົງຈາກລົດສົງຄາມດ້ວຍຄວາມໄວ ແລະຮ້ອງວ່າ «ຊົ່ວເຫຼືອເກີນ! ຊົ່ວເຫຼືອເກີນ! ທັງໝົດນີ້ເປັນມຸສາ!» ແລ້ວກໍວິ່ງອອກຈາກສະໜາມຮົບ.
संजय उवाच