Shloka 866
भीमसेनो महाबाहु: क्रोधमाहारयत् परम् । मालवनरेश सुदर्शन, पुरुदेशके अधिपति वृद्धक्षत्र तथा चेदिदेशके युवराजको अपनी आँखोंके सामने द्रोणपुत्रके हाथसे मारा गया देख पाण्डुकुमार महाबाहु भीमसेनको बड़ा भारी क्रोध हुआ
bhīmaseno mahābāhuḥ krodham āhārayat param | mālavanareśaḥ sudarśanaḥ purudeśake 'dhipatiḥ vṛddhakṣatraḥ tathā cedideśake yuvārājaḥ droṇaputrasya hastena hatān dṛṣṭvā pāṇḍukumāro mahābāhuḥ bhīmaseno mahān krodhaṃ prāpa |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ພີມະເສນະ ຜູ້ມີແຂນແຮງ ຖືກຄວາມໂກດແຄ້ນອັນຮຸນແຮງຢ່າງຍິ່ງຄອບງຳ. ຕໍ່ໜ້າຕາຂອງລາວ, ສຸດັຣຊະນະ ກະສັດແຫ່ງມາລະວະ, ວຶດທະກະສັດຣະ ເຈົ້າແຫ່ງປຸຣຸເທດ, ແລະເຈົ້າຊາຍໜຸ່ມແຫ່ງເຊດີ ຖືກບຸດຂອງດໂຣນະສັງຫານ. ເມື່ອເຫັນຄວາມຕາຍເຫຼົ່ານັ້ນ, ຄວາມໂກດຂອງພີມະ ຜູ້ເປັນປານດະວະ ກໍພຸ່ງຂຶ້ນ—ເປັນຈຸດຫັນທາງຈັນຍາບັນ ທີ່ຄວາມໂສກແລະຄວາມເຄືອງແຄ້ນໃນສົງຄາມ ແຂງຕົວເປັນຄຳສາບານແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how, in the chaos of war, witnessing unjust or shocking deaths can ignite krodha (wrath). It implicitly warns that anger, though understandable within kṣatriya warfare, can drive escalation and cloud discernment—making ethical restraint difficult even for the righteous.
Sañjaya reports that Aśvatthāman (Droṇa’s son) kills several notable figures—Sudarśana of Mālava, Vṛddhakṣatra of Purudeśa, and the Cedi crown prince—right before Bhīma. Seeing this, Bhīma becomes intensely enraged, setting up a retaliatory response in the ongoing battle.