Shloka 27
Droṇa-parva Adhyāya 2: Karṇa’s lament, vow, and battle preparation after Bhīṣma’s fall
रथं चाग्रयं हेममालावनद्ध रल्नैश्षित्रं सूर्यचन्द्रप्रकाशै: । द्रव्यैर्युक्ते सम्प्रहारोपपन्नै- वहिर्युक्त तूर्णमावर्तयस्व,उन्हीं घोड़ोंसे जुता हुआ सुन्दर रथ शीघ्र ले आओ, जो सोनेकी मालाओंसे अलंकृत, सूर्य और चन्द्रमाके समान प्रकाशित होनेवाले विचित्र रत्नोंसे जटित तथा युद्धोपयोगी सामग्रियोंसे सम्पन्न हो
rathaṁ cāgryaṁ hemamālāvanaddhaṁ ratnaiś citraṁ sūryacandraprakāśaiḥ | dravyair yuktaṁ samprahāropapannaṁ vahir-yuktaṁ tūrṇam āvartayasva ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງນຳລົດສົງຄາມອັນຍອດຢ່າງນັ້ນກັບມາໃຫ້ໄວ—ລົດທີ່ເທົ່າກັບມ້າເຫຼົ່ານັ້ນເອງ ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາຄຳ ຝັງດ້ວຍແກ້ວມະນີປະຫລາດສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນແລະຈັນ ແລະພ້ອມດ້ວຍສິ່ງຂອງແລະອຸປະກອນທີ່ເໝາະສຳລັບການປະທະໃນສົງຄາມ».
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights readiness and proper preparation for one’s appointed duty in a crisis: the chariot is not merely luxurious but explicitly ‘fit for battle,’ suggesting that resources and splendor are to be directed toward the immediate responsibility of war rather than display alone.
In Sanjaya’s report, an urgent command is conveyed to fetch an excellent, fully equipped chariot yoked with the same horses—lavishly decorated yet practically prepared—indicating imminent movement into combat and the mobilization of royal war-gear.