Shloka 3
मुनिर्यथारण्यगतो भाषसे धर्मसंहितम् । न्यस्तदण्डो यथा पार्थ ब्राह्मण: संशितव्रत:,'पार्थ! वनवासी मुनि अथवा किसी भी प्राणीको दण्ड न देते हुए कठोर व्रतका पालन करनेवाला ब्राह्मण जिस प्रकार धर्मका उपदेश करता है, उसी प्रकार तुम भी धर्मसम्मत बातें कह रहे हो
munir yathāraṇyagato bhāṣase dharmasaṃhitam | nyastadaṇḍo yathā pārtha brāhmaṇaḥ saṃśitavrataḥ ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພາຣຖະ, ຄຳທີ່ເຈົ້າເວົ້ານັ້ນສອດຄ່ອງກັບທຳມະ—ເຫມືອນຄຳຊີ້ນຳຂອງມຸນີຜູ້ເຂົ້າປ່າ, ຫຼືເຫມືອນຄຳສອນຂອງພຣາມຜູ້ຖືວຣະຕະເຂັ້ມງວດ ຜູ້ວາງໄມ້ຕີໄວ້ ແລະບໍ່ລົງໂທດສັດໃດໆ. ໃນທຳນອງດຽວກັນ ຖ້ອຍຄຳຂອງເຈົ້າກໍມີຮາກຖານແຫ່ງຈັນຍາທຳ.»
संजय उवाच
Educational Q&A
Speech should be aligned with dharma—measured, disciplined, and ethically grounded—like the counsel of an ascetic sage or a strict-vowed Brahmin who restrains the impulse to punish and speaks from moral clarity.
Sanjaya addresses Arjuna (Partha), praising his words as dharma-consistent. He compares Arjuna’s speech to that of forest-dwelling sages and self-restrained Brahmins, highlighting the moral tone of Arjuna’s counsel amid the tensions of the war narrative.