Shloka 7
क्रूरमायोधनं जज्ञे तस्मिन् राजसमागमे । रुद्रस्येव हि क्रुद्धस्य निघ्नतस्तान् पशून् पुरा,राजाओंमें वह संघर्ष छिड़ जानेपर उस युद्ध-स्थलमें क्रूरताका ताण्डव होने लगा। जैसे पूर्व (प्रलय) कालमें क्रोधमें भरे हुए रुद्रदेवके द्वारा पशुओं (प्राणियों)-का संहार होते समय निर्दयताका दृश्य उपस्थित हुआ था
krūram āyodhanaṃ jajñe tasmin rājasamāgame | rudrasyeva hi kruddhasya nighnatastān paśūn purā ||
ສັນຈະຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອບັນດາກະສັດມາຊຸມນຸມ ແລະການປະທະໄດ້ປະທຸຂຶ້ນ ສະໜາມຮົບນັ້ນກໍກາຍເປັນພາບຂອງການຮົບອັນໂຫດຮ້າຍ. ມັນຄ້າຍກັບຄວາມພິນາດໃນການເກົ່າ ເມື່ອຣຸດຣະຜູ້ໂກດເກຣີຍວ ຟາດຟັນສັດມີຊີວິດລົງ—ພາບຂອງການຂ້າຟັນອັນໄຮ້ເມດຕາ ທີ່ກົດຂີ່ຄວາມຍັບຍັ້ງທັງປວງ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how war, once unleashed among rulers, can eclipse dharma and humane restraint, resembling cosmic destruction; it implicitly warns that anger and power, when unchecked, turn righteous aims into indiscriminate slaughter.
Sañjaya describes the battle intensifying as the kings’ forces collide; the fighting becomes so merciless that he likens it to Rudra’s wrathful annihilation of beings in an ancient cataclysm.