Shloka 33
सवसातीज्थशिबींश्वैव बाह्लीकान् कौरवानपि । रक्षिष्यमाणान् संग्रामे द्रोणं व्यधमदच्युत:,कभी विचलित न होनेवाले पांचालवीरने संग्राममें द्रोणाचार्यकी रक्षा करनेवाले बसाति, शिबि, बाह्नीक और कौरवयोद्धाओंका भी संहार कर डाला
savasātīṃś ca śibīṃś caiva bāhlīkān kauravān api | rakṣiṣyamāṇān saṅgrāme droṇaṃ vyadhamad acyutaḥ ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ໃນກາງສະໜາມຮົບ ອັຈຍຸຕະ ໄດ້ຟັນລົງແມ່ນແຕ່ພວກສະວະສາຕິ, ຊິບິ, ບາຫລີກະ ແລະນັກຮົບກົວຣະວະທີ່ກຳລັງອາລັກຂາດໂຣນະ—ຈົນວົງປ້ອງກັນຮອບອາຈານຖືກທຳລາຍ. ເຫດການນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນສົງຄາມ ຄວາມຈົ່ງຮັກແລະໜ້າທີ່ຕໍ່ແມ່ທັບ ອາດຖືກກົດທັບໂດຍຄວາມມຸ່ງມັ້ນຂອງນັກຮົບຜູ້ເຫນືອກວ່າ, ເກີດຄວາມຕຶງຕັນທາງຈັນຍາບັນລະຫວ່າງການເຄົາລົບຄູອາຈານ ແລະຄວາມໂຫດຮ້າຍຈຳເປັນຂອງການຮົບ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical strain of war: even revered figures like Droṇa become focal points of lethal strategy, and the duty of protection by loyal troops can be shattered by a superior force. It reflects the Mahābhārata’s recurring tension between personal reverence and the harsh imperatives of battlefield dharma.
Sañjaya reports that Acyuta (Kṛṣṇa) struck down multiple groups of warriors—Savasātis, Śibis, Bāhlīkas, and Kauravas—who were actively guarding Droṇa in the battle, thereby clearing the defenders around Droṇa.