Shloka 34
धृष्टद्युम्नस्तथा राजन् गभस्तिभिरिवांशुमान् । बभौ प्रच्छादयन्नाशा: शरजालै: समन्तत:ः,राजन! अपने बाणोंके समूहसे सम्पूर्ण दिशाओंको सब ओरसे आच्छादित करते हुए धृष्टद्युम्न किरणोंद्वारा अंशुमाली सूर्यके समान प्रकाशित हो रहे थे
sañjaya uvāca |
dhṛṣṭadyumnas tathā rājan gabhastibhir ivāṃśumān |
babhau pracchādayann āśāḥ śarajālaiḥ samantataḥ ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ, ທຣິສຕະດຍຸມນະ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດຜູ້ມີລຳແສງ, ເມື່ອລາວໃຊ້ຕາຂ່າຍລູກສອນອັນໜາແນ່ນປົກຄຸມທຸກທິດທາງຮອບດ້ານ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນພະລັງອັນທ່ວມທົ່ນຂອງຝີມືການຮົບທີ່ຝຶກຝົນຢ່າງມີວິໄນ—ພະລັງທີ່ເມື່ອຖືກນຳໂດຍຄວາມມຸ່ງມັ້ນ ສາມາດຄອບງຳສະໜາມຮົບ ແລະປັ້ນແຕ່ງຊະຕາຂອງຜູ້ຄົນຫຼາຍ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how concentrated skill and resolve in one’s appointed duty (here, kṣatriya warfare) can become overwhelming and field-defining—like sunlight filling all directions. It also hints at the ethical weight of such power: mastery in action has vast consequences.
Sañjaya describes Dṛṣṭadyumna in the thick of battle, releasing such a profusion of arrows that all directions seem covered, and he appears radiant—compared to the sun spreading its rays everywhere.