Shloka 393
द्रोणपार्थस्तवोपेता व्यश्रूयन्त नराधिप । नरेश्वर! वहाँ द्रोणाचार्य और अर्जुनकी स्तुतिसे युक्त अदृश्य व्यक्तियोंके मुखोंसे निकली हुई बातें बारंबार सुनायी देने लगीं
droṇapārthastavopetā vyaśrūyanta narādhipa | nareśvara! tatra droṇācārya-arjunayoḥ stutyā yuktā adṛśya-vyaktīnāṃ mukhebhyo niṣkrāntā vācaḥ bāraṃbāraṃ śrūyante sma |
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພະຣາຊາ! ຖ້ອຍຄໍາສັນລະເສີນດໂຣນາ ແລະອາຣຈຸນ ໄດ້ດັງຂຶ້ນຊໍ້າໆ—ປານກັບວ່າມີສຽງອອກມາຈາກປາກຂອງຜູ້ທີ່ມອງບໍ່ເຫັນ. ທ່າມກາງຄວາມວຸ່ນວາຍຂອງສົງຄາມ ການສັນລະເສີນທີ່ດັງຊໍ້າໆນີ້ຊີ້ວ່າ ຄວາມກ້າຫານອັນພິເສດ ແລະການຍຶດຖືຈັນຍາບັນຂອງນັກຮົບ ກໍາລັງຖືກເຫັນແລະຮັບຮອງເກີນກວ່າສະໜາມຮົບຂອງມະນຸດ.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid violent conflict, actions aligned with one’s ordained duty (kṣatriya-dharma) and exceptional skill can draw recognition that transcends ordinary human judgment; the repeated, unseen praise underscores that moral and heroic evaluation is not limited to the visible participants on the field.
Sanjaya reports to the king that, on the battlefield, repeated words lauding Drona and Arjuna are being heard as if spoken by invisible beings—suggesting a supernatural or cosmic audience observing and commenting on the unfolding combat.