Shloka 323
ततो<अस्त्रै: परमैर्दिव्यैद्रोण: पार्थमवाकिरत् । जब पाण्डुकुमार अर्जुन आचार्यके सभी अस्त्रोंको अपने अस्त्रोंद्वारा विधिपूर्वक नष्ट करने लगे, तब द्रोणने परम दिव्य अस्त्रोंद्वारा अर्जुनको ढक दिया
tato 'straiḥ paramair divyair droṇaḥ pārtham avākirat |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ດໂຣນະໄດ້ອາໄສອາສຕຣາທິບພະອັນສູງສຸດ ສາດສົ່ງລົງໃສ່ພາຣຖະ (ອາຣຊຸນ) ດັ່ງຝົນຫຼວງ ຈົນຄືກັບປົກຄຸມເຂົາໄວ້. ເມື່ອອາຣຊຸນ ບຸດແຫ່ງປານດຸ ເລີ່ມຕອບໂຕ້ແລະທຳລາຍອາວຸດທັງປວງຂອງອາຈານດ້ວຍອາວຸດຂອງຕົນຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມພິທີ, ດໂຣນະກໍເພີ່ມຄວາມຮຸນແຮງ ໂດຍໃຊ້ອາສຕຣາທິບພະຊັ້ນສູງກວ່າ—ການທະວີນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນທັງຄວາມດຸເດືອດຂອງສົງຄາມ ແລະຄວາມຕຶງຕຽນອັນໜັກໜ່ວງ ເມື່ອອາຈານແລະສິດພົບກັນເປັນສັດຕູໃນສະໜາມຮົບ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how dharma in war can become morally strained when personal bonds (guru and disciple) are forced into opposition; even rightful skill and restraint can provoke escalation, reminding readers that power must be governed by discernment and responsibility.
Arjuna is successfully countering Droṇa’s weapons in proper martial fashion; in response, Droṇa escalates by unleashing superior divine astras, effectively covering Arjuna with a concentrated barrage.