Shloka 3
नैनं दुःशासन: सूतं नापि कश्चन सैनिक: । कृत्तोत्तमाड़माशुत्वात् सहदेवेन बुद्धवान्,इस कार्यमें उन्होंने ऐसी फुर्ती दिखायी कि न तो दुःशासन और न दूसरा ही कोई सैनिक इस बातको जान सका कि सहदेवने सारथिका सिर काट डाला है
nainaṃ duḥśāsanaḥ sūtaṃ nāpi kaścana sainikaḥ | kṛttottamāṅgam āśutvāt sahadevena buddhavān ||
ສັນຊະຍາກ່າວວ່າ: ທັງດຸຫສາສະນະ ແລະທະຫານຄົນໃດກໍບໍ່ທັນສັງເກດເຫັນ—ເພາະສະຫະເທວະ ຜູ້ມີປັນຍາ ໄດ້ກະທຳຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະຊຳນານຍິ່ງ—ໃນຂະນະທີ່ລາວຟັນຕັດຫົວສາລະທີ. ເຫດການນີ້ຊີ້ວ່າ ໃນຄວາມວຸ່ນວາຍຂອງສົງຄາມ ຄວາມໄວ ແລະຄວາມແມ່ນຍຳທາງຍຸດທະວິທີ ສາມາດປິດບັງໄດ້ແມ່ນແຕ່ການກະທຳຮຸນແຮງອັນໜັກໜ່ວງ ແລະຍົກຄວາມຕຶງຕັນທາງຈັນຍາບັນລະຫວ່າງຄວາມຈຳເປັນໃນສະໜາມຮົບ ກັບຄ່າຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ຜູ້ບໍ່ແມ່ນຊົນຊັ້ນກະສັດ ເຊັ່ນສາລະທີ ຕ້ອງແບກຮັບ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how war compresses moral choice into moments of speed and strategy: a decisive act can pass unnoticed amid confusion, yet it still carries ethical weight—especially when directed at supporting combatants like charioteers. It invites reflection on the tension between tactical necessity and compassion within kṣatriya-dharma.
Sañjaya reports that Sahadeva, acting with great swiftness, severed the charioteer’s head. The action was so quick that Duḥśāsana and the surrounding soldiers did not even realize what had happened.