तत्पश्चात् उन्होंने अधिरथपुत्र कर्णपर पुनः एक भारी गदा छोड़ी। परंतु कर्णने तेज किये हुए सुन्दर पंखवाले दूसरे-दूसरे बहुत-से बाण मारकर उस गदाको बींध डाला। इससे वह पुनः भीमपर ही लौट आयी ।। व्यालीव मन्त्राभिहता कर्णबाणैरभिद्रुता । तस्या: प्रतिनिपातेन भीमस्य विपुलो ध्वज:
vyālīva mantrābhihatā karṇabāṇair abhidrutā | tasyāḥ pratinipātena bhīmasya vipulo dhvajaḥ ||
ສັນຈະຍະ ກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພີມ ໄດ້ຂວ້າງຄທາອັນໃຫຍ່ອີກອັນ ໃສ່ກັນນະ ບຸດແຫ່ງອະທິຣະຖະ. ແຕ່ກັນນະ ໃຊ້ລູກສອນຫຼາຍດອກອັນວ່ອງໄວ ມີຂົນປີກງາມ ຍິງທະລຸຄທານັ້ນ ແລະຜັກມັນໃຫ້ຫວນກັບ; ດ້ວຍແຮງສະທ້ອນ ມັນຈຶ່ງກັບມາຫາພີມອີກຄັ້ງ. ໃນການປະທະຂອງຝີມື ບົດນີ້ຊູ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມຊຳນານອັນມີວິໄນ ແລະສະຕິອັນໝັ້ນຄົງຂອງນັກຮົບ: ພະລັງຖືກຂັດດ້ວຍຄວາມແມ່ນຍຳ, ແລະຄວາມຮຸນແຮງຫວນກັບຫາຜູ້ປ່ອຍມັນ.
संजय उवाच
The verse highlights that raw force is not supreme; disciplined skill and alert intelligence can neutralize and even reverse an attack. Ethically, it also suggests a recurring epic motif: violence, once released, can recoil upon its source.
Bhīma throws a heavy mace at Karṇa. Karṇa counters by striking it with many arrows, piercing and repelling it so that it rebounds and returns toward Bhīma, demonstrating Karṇa’s mastery in missile warfare.