शीश >> श््जु भ्निध्ररॉभ्राध्यस अष्टा शीर्त्याधिकशततमोब् ध्याय: दुःशासन और सहदेवका, कर्ण और भीमसेनका तथा द्रोणाचार्य और अर्जुनका घोर युद्ध संजय उवाच ततो दुःशासन: क्रुद्ध: सहदेवमुपाद्रवत् । रथवेगेन तीव्रेण कम्पयन्निव मेदिनीम्,संजय कहते हैं--राजन्! तदनन्तर अपने रथके तीव्र वेगसे पृथ्वीको कँपाते हुए-से दुःशासनने कुपित होकर सहदेवपर आक्रमण किया
sañjaya uvāca | tato duḥśāsanaḥ kruddhaḥ sahadevam upādravat | rathavegena tīvreṇa kampayann iva medinīm ||
ສັນຊະຍາກ່າວວ່າ: ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ! ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດຸຫສາສະນະ ຜູ້ເດືອດດານດ້ວຍຄວາມໂກດ ໄດ້ພຸ່ງເຂົ້າໂຈມຕີສະຫະເທວະ. ດ້ວຍຄວາມໄວອັນຮຸນແຮງຂອງລົດຮົບ ລາວຮາວກັບເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນສັ່ນໄຫວ—ເປັນນິມິດວ່າການປະລະໄດ້ທະວີຄວາມໂຫດຮ້າຍ ເມື່ອຄວາມໂກດຜັກດັນນັກຮົບໃຫ້ແສວງຫາອຳນາດ ບໍ່ແມ່ນຄວາມຍັບຍັ້ງ.
संजय उवाच
The verse highlights how anger (krodha) propels action in war, often eclipsing discernment and restraint; it implicitly contrasts impulsive aggression with the ethical ideal of self-control even amid kṣatriya conflict.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Duḥśāsana, enraged, charges directly at Sahadeva with a chariot rush so forceful it seems to shake the earth, marking the start of their fierce engagement in this chapter.