Shloka 30
यत्र तत्र रमे नित्यमहं सत्येन ते शपे | धर्मकी स्थापनाके लिये ही मैंने यह अटल प्रतिज्ञा कर रखी है, मैं तुमसे सत्यकी शपथ खाकर कहता हूँ, जहाँ वेद, सत्य, दम, शौच, धर्म, लज्जा, श्री, धृति और क्षमाका निवास है, वहीं मैं सदा सुखपूर्वक रहता हूँ ।। न विषादस्त्वया कार्य: कर्ण वैकर्तनं प्रति
śrīvāyudeva uvāca | yatra tatra rame nityam ahaṃ satyena te śape | na viṣādas tvayā kāryaḥ karṇa vaikartanaṃ prati ||
ພະວາຍຸເທວະອັນສົງເກຍດກ່າວວ່າ: «ເຮົາສາບານຕໍ່ເຈົ້າດ້ວຍສັດຈະເອງ. ບ່ອນໃດທີ່ເປັນທີ່ສະຖິດຂອງເວດ, ຄວາມສັດຈິງ, ການຂົ່ມໃຈ, ຄວາມບໍລິສຸດ, ທຳມະ, ຄວາມລະອາຍ, ສິຣີມົງຄຸນ, ຄວາມໝັ້ນຄົງ, ແລະ ການອະໄພ—ທີ່ນັ້ນເຮົາຢູ່ຢ່າງສະບາຍໃຈເປັນນິດ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ກັນນະ ວາຍກັຣຕະນະ ບຸດແຫ່ງສາຣະຖີ—ຢ່າໃຫ້ຄວາມໂສກເຂົ້າຄອບງຳ»។
श्रीवायुदेव उवाच
Educational Q&A
Vāyudeva identifies his ‘dwelling place’ not as a geography but as a moral habitat: wherever Veda-guided living, truth, restraint, purity, dharma, modesty, prosperity used rightly, steadfastness, and forgiveness are present, there he abides. The ethical point is that divine support and inner well-being accompany virtue, and one should not succumb to despair when anchored in these values.
Vāyudeva addresses Karṇa directly, swearing by truth to reassure him. He describes the qualities that constitute a righteous environment and then counsels Karṇa not to fall into grief (‘viṣāda’) regarding the matter at hand, offering moral encouragement amid the tensions of the war narrative.