Shloka 8
वाक्प्रतोदेन तौ वीरौ प्रणुन्नौ तनयेन ते । प्रावर्तयेतां संग्रामं घट्टिताविव पन्नगौ,इस प्रकार जब आपके पुत्रने अपने वचनोंकी चाबुकसे उन दोनों वीरोंको पीड़ित किया, तब उन्होंने कुचले हुए सर्पोंकी भाँति कुपित हो पुनः घोर युद्ध आरम्भ किया
sañjaya uvāca | vākpratodena tau vīrau praṇunnau tanayena te | prāvartayetāṃ saṃgrāmaṃ ghaṭṭitāv iva pannagau ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ຖືກກະຕຸ້ນດ້ວຍ “ແສ້ຂອງຄຳເວົ້າ” ຈາກລູກຊາຍຂອງເຈົ້າ—ຖືກຄຳຢອກຢ້ານຕຳໃຈ—ວີຣະບຸລຸດທັງສອງນັ້ນ ດັ່ງງູທີ່ຖືກຢ່ຳຢີ ກໍລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມໂກດ ແລະເຮັດໃຫ້ສົງຄາມອັນນ່າສະພຶງກົວເລີ່ມຂຶ້ນອີກຄັ້ງ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse warns that harsh, goading speech can function like a whip: it wounds honor, kindles anger, and pushes people toward destructive action. Ethical restraint in speech is implied as a means to prevent escalation, even in a warrior context.
Sañjaya tells Dhṛtarāṣṭra that Dhṛtarāṣṭra’s son provoked two warriors with stinging words. Enraged like trampled snakes, they re-enter and restart a fierce phase of the battle.