Shloka 18
अपरे मोहिता मोहात् तमेवाभिमुखा ययु: । पाण्डवानां रणे योधा: परलोकं गता: परे,कुछ पाण्डव-सैनिक रणभूमिमें मोहित होकर मोहवश पुनः द्रोणाचार्यके ही सामने चले गये और मारे गये। बहुत-से सैनिक परलोक सिधार गये
apare mohitā mohāt tamevābhimukhā yayuḥ | pāṇḍavānāṃ raṇe yodhāḥ paralokaṃ gatāḥ pare |
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ບາງຄົນຖືກຄວາມຫຼົງລວງຄອບງຳ ຈຶ່ງຫັນກັບໄປປະເຊີນໜ້າດໂຣນາຈານເອງ. ໃນສົງຄາມ ນັກຮົບຝ່າຍປານດະວະຫຼາຍຄົນ ພຸ້ນເຂົ້າໄປດ້ວຍຄວາມມືດບອດນັ້ນ ແລ້ວຖືກສັງຫານ ແລະໄປສູ່ໂລກໜ້າ—ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນສົງຄາມ ການຂາດສະຕິແລະວິຈາລະນະ ກາຍເປັນເຫດແຫ່ງຄວາມພິນາດຢ່າງວ່ອງໄວ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the destructive power of moha (delusion): when discernment collapses in the heat of conflict, people rush into avoidable danger, and the ethical cost of war manifests as needless loss of life.
Sañjaya reports that some Pāṇḍava-side fighters, confused and overwhelmed, advanced directly toward Droṇācārya; many of them were slain on the battlefield and thus ‘went to the next world’ (i.e., died).