Shloka 563
अध्याय १४८ — कर्णप्रभावः, धृष्टद्युम्नस्य विरथता, तथा घटोत्कच-आह्वानम्
Chapter 148: Karṇa’s Pressure, Dhṛṣṭadyumna Unhorsed, and the Summoning of Ghaṭotkaca
आकर्णपूर्णान् चिक्षेप फाल्गुनस्य रथं प्रति । उसकी ध्वजापर वाराहका चिह्न था। उसने गीधकी पाँखोंसे युक्त, सीधे जानेवाले, सोनारके माँजे हुए तथा कुपित विषधरके समान बहुत-से बाण धनुषको कानतक खींचकर शीघ्रतापूर्वक अर्जुनके रथकी ओर चलाये
sañjaya uvāca | ākarṇapūrṇān cikṣepa phālgunasya rathaṃ prati |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ດ້ວຍການດຶງຄັນທະນູຈົນຮອດຫູ ລາວໄດ້ຍິງລູກສອນເປັນຝົນຢ່າງວ່ອງໄວໄປຫາລົດຮົບຂອງຟາລກຸນ (ອາຣຈຸນ). ລົດນັ້ນມີທຸງປະທັບຕາຮູບໝູປ່າ. ລູກສອນຫຼາຍດອກນັ້ນຕິດຂົນນົກແຮ້ ບິນຕົງ ແຫຼມຄົມດັ່ງຂອບທີ່ຊ່າງຄຳຂັດເງົາ ແລະພຸ້ນອອກໄປດັ່ງງູພິດທີ່ໂກດເກຣີຍວ—ເປັນພາບແຫ່ງຄວາມດຸເດືອດບໍ່ຢຸດຢັ້ງຂອງສົງຄາມ ແລະຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງນັກຮົບ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the disciplined intensity of kṣatriya warfare: skill, speed, and resolve are exercised within the accepted code of battle, illustrating how duty-driven action can be fierce yet structured by the norms of righteous combat.
Sañjaya describes a warrior shooting fully drawn arrows rapidly toward Arjuna’s chariot; the description highlights the chariot’s boar-emblem standard and the deadly, well-crafted arrows rushing straight at their target.