अध्याय १४८ — कर्णप्रभावः, धृष्टद्युम्नस्य विरथता, तथा घटोत्कच-आह्वानम्
Chapter 148: Karṇa’s Pressure, Dhṛṣṭadyumna Unhorsed, and the Summoning of Ghaṭotkaca
कदम्बीकृत्य कौन्तेयो जयद्रथमुपाद्रवत् । राजन! इस प्रकार अर्जुनने रणक्षेत्रमें सम्पूर्ण दिशाओं और समस्त रथियोंको कदम्बके फूलके समान रोमांचित करके जयद्रथपर धावा किया
sañjaya uvāca |
kadambīkṛtya kaunteyo jayadratham upādravat | rājan |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ໂອ້ ພະຣາຊາ! ກຸນຕີບຸດ ອາຣຈຸນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ທົ່ງຮົບທັງໝົດກະພື້ນກະເພື່ອນ ດັ່ງດອກກະດຳບະທີ່ຖືກລົມພັດຮອບດ້ານ ແລ້ວພຸ້ນພາລຸກຕົງໄປຫາ ໄຈຍະດຣະຖະ. ໃນສົງຄາມທີ່ຜູກພັນດ້ວຍທຳມະ ການບຸກໄປດ້ວຍໃຈດຽວນັ້ນ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນທັງຄວາມແນ່ວແນ່ ແລະຄວາມຮັບຜິດຊອບ—ການຕາມລ່າຜູ້ກໍ່ຜິດຄົນໜຶ່ງ ທ່າມກາງຄວາມວຸ່ນວາຍຂອງສະໜາມຮົບ.
संजय उवाच
Even amid collective warfare, dharma is framed as requiring discernment and responsibility: Arjuna’s focused charge represents the pursuit of a specific agent of wrongdoing rather than indiscriminate violence, emphasizing resolve guided by moral purpose.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Arjuna, stirring the whole battlefield into a heightened, bristling commotion (likened to a kadamba blossom), rushes to attack Jayadratha directly.