Shloka 673
अध्याय १४८ — कर्णप्रभावः, धृष्टद्युम्नस्य विरथता, तथा घटोत्कच-आह्वानम्
Chapter 148: Karṇa’s Pressure, Dhṛṣṭadyumna Unhorsed, and the Summoning of Ghaṭotkaca
योगी योगेन संयुक्तो योगिनामीश्वरो हरि: । यह सुनकर अर्जुनने भगवान् श्रीकृष्णसे कहा--'प्रभो! ऐसा ही हो।” तब योगी, योगयुक्त और योगीश्वर भगवान् श्रीकृष्णने सूर्यको छिपानेके लिये अन्धकारकी सृष्टि की
sañjaya uvāca | yogī yogena saṃyukto yoginām īśvaro hariḥ | etac chrutvā arjuno bhagavantaṃ śrīkṛṣṇam uvāca—“prabho! evaṃ bhavatu” iti | tataḥ sa yogī yogayukto yogīśvaro bhagavān śrīkṛṣṇaḥ sūryaṃ chādayituṃ andhakārasya sṛṣṭim akarot |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ຮາຣິ ຜູ້ເປັນອົງຈອມເຈົ້າແຫ່ງບັນດາໂຍຄີນ—ພຣະອົງເອງເປັນໂຍຄີ ແລະສະຫມັກສົມານກັບໂຍຄະ—ເມື່ອໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ອາຣຈຸນໄດ້ກ່າວກັບພຣະກຣິດສະນະວ່າ: “ພຣະອົງເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ເປັນໄປຕາມນັ້ນ.” ແລ້ວໂຍຄີຜູ້ປະດັບດ້ວຍໂຍຄະ ແລະອົງຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄີນ ພຣະກຣິດສະນະ ໄດ້ສ້າງມ່ານຄວາມມືດເພື່ອປິດບັງດວງອາທິດ. ໃນບັນຍາກາດທາງທຳມະຂອງສົງຄາມ ການກະທຳນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນອຳນາດອັນເອກະລາດຂອງພຣະອົງເຫນືອທໍາມະຊາດ ເພື່ອຮັບໃຊ້ຄຳປະຕິຍານ ແລະປົກປ້ອງຄວາມແນ່ວແນ່ຂອງຜູ້ອຸທິດຕົນ ພ້ອມກັນນັ້ນກໍເພີ່ມຄວາມຕຶງຕັນທາງຈິດທຳລະຫວ່າງກົນລະຍຸດ ແລະການຮົບຢ່າງຕົງໄປຕົງມາ.
संजय उवाच
Educational Q&A
Krishna is portrayed as Yogeshvara—master of yogic power—able to bend nature for a higher purpose. The passage highlights the interplay of devotion and divine agency, while raising a dharmic question: when does strategic action in war serve justice, and when does it risk compromising straightforward righteousness?
Arjuna agrees to Krishna’s plan (“Let it be so”). Krishna then manifests darkness to conceal the sun, creating the appearance of sunset. This tactical divine act sets conditions on the battlefield for a decisive move, heightening urgency and confusion among opponents.