Shloka 103
अध्याय १४८ — कर्णप्रभावः, धृष्टद्युम्नस्य विरथता, तथा घटोत्कच-आह्वानम्
Chapter 148: Karṇa’s Pressure, Dhṛṣṭadyumna Unhorsed, and the Summoning of Ghaṭotkaca
तस्मिन् संधीयमाने तु शरे ज्वलनतेजसि । अन्तरिक्षे महानादो भूतानामभवन्नूप,नरेश्वर! जब अर्जुन अग्निके समान तेजस्वी उस बाणका संधान करने लगे, उस समय आकाशबचारी प्राणियोंमें महान् कोलाहल होने लगा
tasmin sandhīyamāne tu śare jvalana-tejasi | antarīkṣe mahānādo bhūtānām abhavan nṛpa nara-īśvara ||
ສັນຊະຍະໄດ້ກ່າວວ່າ: ເມື່ອລູກສອນນັ້ນ—ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງໄຟ—ກຳລັງຖືກສອດຂຶ້ນໃສ່ຄັນທະນູ, ກໍເກີດສຽງອື້ອອຶງອັນໃຫຍ່ຫຼວງໃນຫມູ່ສັດທີ່ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ໃນອາກາດ, ໂອ ພະມະຫາກະສັດ, ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ. ຂະນະນັ້ນຊີ້ໃຫ້ເຫັນນ້ຳໜັກແຫ່ງທຳມະຂອງການກະທຳທີ່ອາຈຸນກຳລັງຈະປະຕິບັດ: ເມື່ອຈິດໃຈນັກຮົບແຂງກ້າກາຍເປັນການກະທຳ, ແມ່ນແຕ່ອາກາດກໍຄືຈະຕອບຮັບ, ດັ່ງວ່າທຳມະຊາດແລະພະຍານທີ່ມອງບໍ່ເຫັນຮັບຮູ້ຄວາມຮ້າຍແຮງຂອງຄວາມຮຸນແຮງທີ່ກຳລັງຈະຖືກປ່ອຍອອກ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how decisive martial action—especially when charged with extraordinary power—carries ethical and cosmic weight. The ‘uproar in the sky’ functions as an omen-like sign that violence is not merely personal but reverberates through the wider moral and natural order.
As Arjuna prepares and fits a fire-bright, powerful arrow, a great tumult arises among aerial beings in the sky. Sañjaya reports this to the king, emphasizing the intensity and portent of the moment just before the arrow is released.