Shloka 91
द्रोणकर्णयोः निशि संप्रहारः — Night Engagement with Droṇa and Karṇa
अथार्जुन: सर्वतो वारुणास्त्रं प्रादुश्षक्रे त्रासयन् धार्तराष्ट्रान् | त॑ प्रत्युदीयु: कुरव: पाण्डुपुत्रं रथैर्महाहैं: शरवर्षाण्यवर्षन्,तदनन्तर अर्जुनने धृतराष्ट्रके पुत्रोंको भयभीत करते हुए सब ओर वारुणास्त्र प्रकट किया। कौरव-सैनिक अपने बहुमूल्य रथोंद्वारा पाण्डुपुत्र अर्जुनकी ओर बढ़े और उनपर बाणोंकी वर्षा करने लगे
athārjunaḥ sarvato vāruṇāstraṃ prāduścakre trāsayan dhārtarāṣṭrān | taṃ pratyudīyuḥ kuravaḥ pāṇḍuputraṃ rathair mahāhaiḥ śaravarṣāṇy avarṣan |
ສັນຊະຍະເວົ້າວ່າ: ແລ້ວອາຈຸນໄດ້ປະກົດອາວຸດວາຣຸນະ ທຳໃຫ້ບຸດຂອງທຣິຕະຣາສຕຣະຫວາດຫວັນທົ່ວທິດ. ຝ່າຍກຸຣຸຈຶ່ງຂັບລົດຮົບໃຫຍ່ອັນສະຫງ່າງາມ ເຂົ້າປະຈັນຫນ້າບຸດແຫ່ງປານດຸ ແລະກະໜ່ຳຝົນລູກສອນໃສ່ລາວ. ຕອນນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນໄຟສົງຄາມ ຄວາມຢ້ານແລະການຕອບໂຕ້ຈະພອງພູຂຶ້ນຢ່າງຮວດເລັວ—ຝີມືຖືກຕອບກັບບໍ່ແມ່ນດ້ວຍການຄິດໄຕ່ຕອງ ແຕ່ໂດຍກຳລັງຕໍ່ກຳລັງ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a recurring ethical pattern in the epic: fear provokes counter-violence, and power is answered by greater force. It invites reflection on how quickly conflict escalates when opponents respond from panic and pride rather than restraint and discernment.
Arjuna deploys the Vāruṇa weapon, frightening the Kaurava side. The Kuru warriors then surge forward in well-equipped chariots and unleash heavy arrow-fire at Arjuna in an attempt to check his advance.