Shloka 3
धृष्टद्युम्नस्य द्रोणाभिमुख्यं तथा सात्यकि-कर्ण-समागमः
Dhṛṣṭadyumna’s advance toward Droṇa and the Sātyaki–Karṇa confrontation
स मोघं कृतमात्मानं दृष्टवा पार्थेन कौरव: । उत्सृज्य सात्यकिं क्रोधाद् गर्हयामास पाण्डवम्,कुन्तीकुमार अर्जुनके द्वारा अपनेको असफल किया हुआ देख कुरुवंशी भूरिश्रवाने कुपित हो सात्यकिको छोड़कर पाण्डुनन्दन अर्जुनकी निन्दा करते हुए कहा
sa moghaṃ kṛtam ātmānaṃ dṛṣṭvā pārthena kauravaḥ | utsṛjya sātyakiṃ krodhād garhayāmāsa pāṇḍavam ||
ສັນຊະຍະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອເຫັນວ່າຕົນເອງຖືກປາຣຖະ (ອາຣຊຸນ) ເຮັດໃຫ້ຄວາມພະຍາຍາມກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ, ຄາວະຣະ ພູຣິສຣະວະ ໂກດແຄ້ນ ປ່ອຍສາຕະຍະກິ ແລະເລີ່ມຕຳນິອາຣຊຸນ ຜູ້ເປັນປານດະວະ. ຂະນະນັ້ນຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄວາມໂກດໃນສົງຄາມອາດຫັນນັກຮົບຈາກການປະຈັນໜ້າໄປສູ່ການກ່າວໂທດທາງທຳມະ, ເຮັດໃຫ້ຄວາມຂັດໃຈສ່ວນຕົວກາຍເປັນການໂທດຜູ້ອື່ນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger in war can distort judgment: when a warrior feels thwarted, he may abandon the immediate contest and turn to reproach and moral accusation. It points to the ethical danger of letting krodha drive one’s speech and choices, even amid battlefield dharma.
Bhūriśravas, a Kaurava fighter, realizes that Arjuna has made his effort ineffective. In rage, he releases Sātyaki (whom he had been engaged with) and begins to condemn Arjuna, shifting from physical combat to verbal censure.