Shloka 42
द्रौणि-पार्षतयोर्युद्धम् | The Duel of Aśvatthāmā
Drauṇi) and Dhṛṣṭadyumna (Pārṣata
स्वलंकृतं क्षिती क्षुण्णं चेष्टमानं यथोरगम्
svalaṅkṛtaṃ kṣitī kṣuṇṇaṃ ceṣṭamānaṃ yathoragam
ສັນຈະຍະກ່າວວ່າ: “ເຫັນດັ່ງຜູ້ປະດັບອາພອນງາມສະຫງ່າ ແຕ່ຖືກບີບທັບຢູ່ເທິງດິນ—ບິດບຽວດັ່ງງູ.” ຖ້ອຍຄຳນີ້ສະທ້ອນຄວາມຕັດກັນອັນໂຫດຮ້າຍຂອງສົງຄາມ: ແມ່ນແຕ່ນັກຮົບຜູ້ສວມອາວຸດອັນສະຫງ່າງາມ ເມື່ອຖືກຟາດລົງ ກໍກາຍເປັນຜູ້ທຸກທໍລະມານອັນຊ່ວຍຕົນບໍ່ໄດ້, ເຕືອນໃຫ້ຮູ້ວ່າຄວາມຍິ່ງທະນົງນັ້ນບາງບອດ ແລະຄ່າແຫ່ງຄວາມຮຸນແຮງນັ້ນແສນສາຫັດ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the impermanence of worldly splendor and the ethical gravity of war: ornamentation and status cannot prevent the vulnerability and suffering that follow violence.
Sañjaya describes a fallen warrior on the battlefield—still adorned, but struck down and writhing on the ground like a serpent—emphasizing the intensity and cruelty of the combat scene.