Shloka 41
द्रौणि-पार्षतयोर्युद्धम् | The Duel of Aśvatthāmā
Drauṇi) and Dhṛṣṭadyumna (Pārṣata
षड्भि: सूतं त्रिभि: केतुं पुनस्तं चापि सप्तभि: । उसने नौ बाणोंसे भीमसेनको, आठ बाणोंसे उनके घोड़ोंको और छ: बाणोंसे सारथिको घायल कर दिया। फिर तीन बाणोंद्वारा उनकी ध्वजापर आघात करके उन्हें भी पुन: सात बाणोंसे बींध डाला || ४० है ।। भीमसेनो<पि संक्रुद्ध: साश्वयन्तारमाशुगै:
ṣaḍbhiḥ sūtaṃ tribhiḥ ketuṃ punas taṃ cāpi saptabhiḥ | bhīmaseno 'pi saṃkruddhaḥ sāśvayantāram āśugaiḥ ||
ສັນຈະຍະກ່າວວ່າ: ດ້ວຍລູກສອນຫົກດອກ ເຂົາໄດ້ຍິງຖືກສາລະທີ; ດ້ວຍສາມດອກ ເຂົາໄດ້ຟາດໃສ່ທຸງ; ແລ້ວອີກຄັ້ງ ເຂົາໄດ້ຈິ່ມທະລຸບີມະເສນະດ້ວຍເຈັດດອກ. ບີມະ—ໂກດແຄ້ນ ແລະວ່ອງໄວໃນການກະທຳ—ກໍໄດ້ພຸ້ນເຂົ້າໃສ່ເຂົາທັນທີ ພ້ອມທັງມ້າ ແລະສາລະທີຂອງຕົນ; ເພາະຄວາມດຸເດືອດໃນສົງຄາມ ແລະທຳນຽມນັກຮົບທີ່ຕ້ອງຕອບໂຕ້ກຳລັງດ້ວຍກຳລັງ ບີບຄັ້ນບໍ່ໃຫ້ຢຸດພັກ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in wartime: a warrior must respond decisively to aggression, yet the narrative also implicitly warns how anger (saṃkrodha) rapidly escalates violence, testing self-mastery amid duty.
An opponent targets Bhīma’s chariot-systematically striking the charioteer and banner and then piercing Bhīma with multiple arrows. Bhīma becomes enraged and prepares a swift counterattack involving the enemy’s chariot-team (horses and driver).