Shloka 8
भूरिश्रवसः गर्हा, प्रायोपवेशः, सात्यकिकृतशिरच्छेदः
Bhūriśravas’s Censure, Prāyopaveśa, and Sātyaki’s Beheading
दुर्मर्षणं द्वादशभिरष्टाभिश्न विविंशतिम् । सत्यव्रतं च नवभिर्विजयं दशभि: शरै:,उन्होंने द्रोणाचार्यको तीन, दुःसहको नौ, विकर्णको पचीस, चित्रसेनको सात, दुर्मीषणको बारह, विविंशतिको आठ, सत्यव्रतको नौ तथा विजयको दस बाणोंसे घायल किया
sañjaya uvāca | durmarṣaṇaṃ dvādaśabhir aṣṭābhiś ca viviṃśatim | satyavrataṃ ca navabhir vijayaṃ daśabhiḥ śaraiḥ |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ລາວຍິງດຸຣມັຣຊະນະດ້ວຍລູກສອນ 12 ດອກ, ວິວິໍມຊະຕິດ້ວຍ 8, ສັດຕະຍະວຣະຕະດ້ວຍ 9, ແລະວິຊະຍະດ້ວຍ 10. ໃນຄວາມອຶດອັດອັນໂຫດຮ້າຍຂອງສົງຄາມ ການຍິງທີ່ວັດຈຳນວນແນ່ນອນໄດ້ເລືອກເປົ້າໝາຍຕາມຊື່ທີລະຄົນ ຊີ້ວ່າ “ທຳມະ” ຂອງສົງຄາມໄດ້ຫຍໍ້ລົງເຫຼືອແຕ່ຄວາມຮຸນແຮງທີ່ມີວິໄນ ແລະການນັບບັນຊີແຫ່ງຄວາມເຈັບປວດຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the Mahābhārata’s stark wartime ethic: prowess is expressed as controlled, deliberate action, yet the moral cost is implicit—dharma in battle becomes a duty-bound precision that still results in suffering for named individuals.
Sañjaya reports a sequence of battlefield strikes in which a warrior wounds specific opponents—Durmarṣaṇa, Viviṃśati, Satyavrata, and Vijaya—each with a stated number of arrows, emphasizing the intensity and methodical nature of the combat.