Shloka 7
भूरिश्रवसः गर्हा, प्रायोपवेशः, सात्यकिकृतशिरच्छेदः
Bhūriśravas’s Censure, Prāyopaveśa, and Sātyaki’s Beheading
भारद्वाजं त्रिभिरबणर्दु:सहं नवभि: शरै: । विकर्ण पञज्चविंशत्या चित्रसेनं च सप्तभि:,उन्होंने द्रोणाचार्यको तीन, दुःसहको नौ, विकर्णको पचीस, चित्रसेनको सात, दुर्मीषणको बारह, विविंशतिको आठ, सत्यव्रतको नौ तथा विजयको दस बाणोंसे घायल किया
sañjaya uvāca |
bhāradvājaṃ tribhir bāṇair duḥsahaṃ navabhiḥ śaraiḥ |
vikarṇaṃ pañcaviṃśatyā citrasenaṃ ca saptabhiḥ |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ໃນກາງສົງຄາມ ລາວຍິງພຣະໂດຣນາ (ພາຣັດວາຊະ) ດ້ວຍລູກສອນ 3 ດອກ, ຍິງດຸຫະສະຫະດ້ວຍ 9, ຍິງວິກັນນະດ້ວຍ 25, ແລະຍິງຈິດຣະເສນະດ້ວຍ 7. ຖ້ອຍຄຳນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມຮຸນແຮງທີ່ບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ແລະເປັນລະບຽບຂອງສົງຄາມ—ທີ່ວີລະກຳຖືກວັດດ້ວຍການຍິງຢ່າງແນ່ນອນ ແມ່ນແຕ່ນ້ຳໜັກແຫ່ງທຳມະໃນການທຳຮ້າຍອາຈານເຖົ້າ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງກໍຫ້ອມລ້ອມຢູ່ເທິງສະໜາມຮົບ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the disciplined, calculated nature of battlefield action, while implicitly pointing to the ethical tension of kṣatriya-duty: skill and resolve are praised, yet the act of wounding elders and relatives remains morally weighty within the Mahābhārata’s broader reflection on dharma.
Sañjaya reports a sequence of successful arrow-strikes in battle: the warrior (contextually, a combatant being described) wounds Droṇa (called Bhāradvāja) with three arrows, then Duḥsaha with nine, Vikarṇa with twenty-five, and Citrasena with seven.