Shloka 113
धृतराष्ट्र-संजय-संवादः — सात्यकि-अलम्बुसयोर्युद्धवर्णनम्
Dhṛtarāṣṭra–Saṃjaya Dialogue; Account of Sātyaki vs Alambusa
इति श्रीमहाभारते द्रोणपर्वणि जयद्रथवधपर्वणि सात्यकिक््रवेशे त्रयोदशाधिकशततमो< ध्याय:,इस प्रकार श्रीमहाभारत द्रोणपर्वके अन्तर्गत जयद्रथवधपर्वमें यात्यकिप्रवेशविषयक एक सौ तेरहवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti śrīmahābhārate droṇaparvaṇi jayadrathavadhaparvaṇi sātyakipraveśe trayodaśādhikaśatatamo 'dhyāyaḥ |
ສັນຈະຍະ ກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີມະຫາພາຣະຕະ» ພາກ ດໂຣນະປັຣວະ ພາຍໃນຕອນ «ຊະຍະດຣະຖະວະທະປັຣວະ» ບົດທີ 113 ໄດ້ສິ້ນສຸດ—ໂດຍສະເພາະຕອນທີ່ພັນລະນາການເຂົ້າໄປຂອງ ສາຕະຍະກິ. ຄຳປິດທ້າຍນີ້ໝາຍເຖິງການປິດຈົບຂອງໜ່ວຍການເລົ່າເລື່ອງນີ້ ແລະວາງເຫດການໄວ້ໃນວິກິດທາງທຳອັນໃຫຍ່ຂອງສົງຄາມ ເມື່ອຄຳສາບານ, ຄວາມຈົ່ງຮັກພັກດີ, ແລະຄວາມຮີບດ່ວນໃນການຊ່ວຍເຫຼືອມິດສະຫາຍ ເປັນແຮງຂັບໃຫ້ຄວາມຂັດແຍ້ງດຳເນີນຕໍ່ໄປ.
संजय उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the verse does not teach through direct instruction; it frames the ethical landscape by locating the narrative within the Jayadratha-vadha arc, where duty to comrades, the pressure of vows, and the moral costs of war intensify. Its function is to signal closure and contextualize the episode within the broader dharma-conflict of the Kurukṣetra war.
The text is concluding a chapter: it states that the 113th chapter—focused on Sātyaki’s entry/advance within the Jayadratha-slaying section of Droṇa Parva—has ended. It is a formal end-marker rather than a new plot event.