Shloka 22
धर्मराजस्य चिन्ता, भीमसेनप्रेषणम्, द्रोणानीकप्रवेशप्रयत्नः
Yudhiṣṭhira’s Anxiety and the Dispatch of Bhīma; Attempted Breakthrough into Droṇa’s Formation
क्रोशतां यतमानानामसंसक्तौ परंतपौ | दर्शयित्वा$5त्मनो वीर्य प्रयातौ सर्वराजसु,हमलोग चीखते-चिल्लाते तथा रोकनेकी चेष्टा करते ही रह गये; परंतु कुछ न हो सका। शत्रुओंको संताप देनेवाले कवचधारी श्रीकृष्ण और अर्जुन हम सब क्षत्रियोंके देखते-देखते हमारे बलकी अवहेलना करके एकमात्र रथके द्वारा सम्पूर्ण राजमण्डलीमें अपना पराक्रम दिखाकर उसी प्रकार बेरोक-टोक आगे बढ़ गये हैं, जैसे बालक खिलौनोंसे खेलता हुआ निकल जाता है
krośatāṁ yatamānānām asaṁsaktau parantapau | darśayitvātmanaḥ vīryaṁ prayātau sarvarājasu ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: «ແມ່ນແຕ່ພວກເຮົາຮ້ອງໂຮມ ແລະພະຍາຍາມຈະຫ້າມກໍບໍ່ອາດຂັດຂວາງໄດ້. ສອງຜູ້ເຜົາຜານສັດຕູ—ສວມເກາະ ຄື ພຣະກຣິດສະນະ ແລະ ອາຣະຈຸນ—ເບິ່ງຖືກກຳລັງຂອງພວກເຮົາຕໍ່ໜ້າກະສັດຕຣິຍະທັງປວງ ແລະຂັບລົດຮົບພຽງຄັນດຽວຜ່ານທົ່ວສະພາກະສັດ ສະແດງວິລະກຳ ແລ້ວຜ່ານໄປຂ້າງໜ້າຢ່າງບໍ່ມີໃຜຫ້າມ ເຫມືອນເດັກນ້ອຍລອດຜ່ານໄປຂະນະຫຼິ້ນຂອງຫຼິ້ນ».
संजय उवाच
Educational Q&A
Collective might and loud resistance can fail before disciplined prowess and clear purpose; when leadership is aligned with higher guidance (here, Kṛṣṇa as charioteer) and skill (Arjuna), opposition becomes ineffective, revealing the moral and strategic weakness of a disordered host.
Sañjaya reports that the Kaurava-side warriors tried to stop Kṛṣṇa and Arjuna, shouting and struggling, but the pair remained unimpeded and advanced through the gathered kings in a single chariot, openly demonstrating their valor and passing on without being checked.