Shloka 21
धर्मराजस्य चिन्ता, भीमसेनप्रेषणम्, द्रोणानीकप्रवेशप्रयत्नः
Yudhiṣṭhira’s Anxiety and the Dispatch of Bhīma; Attempted Breakthrough into Droṇa’s Formation
सर्वक्षत्रस्य मिषतो रथेनैकेन दंशितौ । बाल: क्रीडनकेनेव कदर्थीकृत्य नो बलम्,हमलोग चीखते-चिल्लाते तथा रोकनेकी चेष्टा करते ही रह गये; परंतु कुछ न हो सका। शत्रुओंको संताप देनेवाले कवचधारी श्रीकृष्ण और अर्जुन हम सब क्षत्रियोंके देखते-देखते हमारे बलकी अवहेलना करके एकमात्र रथके द्वारा सम्पूर्ण राजमण्डलीमें अपना पराक्रम दिखाकर उसी प्रकार बेरोक-टोक आगे बढ़ गये हैं, जैसे बालक खिलौनोंसे खेलता हुआ निकल जाता है
saṃjaya uvāca | sarvakṣatrasya miṣato rathenaikena daṃśitau | bālaḥ krīḍanakeneva kadarthīkṛtya no balam ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: «ຕໍ່ໜ້າສາຍຕາຂອງກະສັດຕຣິຍະທັງປວງ ສອງທ່ານນັ້ນ—ສວມເກາະ ແລະດຸດັນ—ໄດ້ໃຊ້ລົດຮົບພຽງຄັນດຽວ ທຳໃຫ້ກຳລັງຂອງພວກເຮົາຖືກຫຍັບຫຍາມ. ເຫມືອນເດັກນ້ອຍຫຼິ້ນຂອງຫຼິ້ນ ພວກເຂົາເບິ່ງຖືກພະລັງຂອງພວກເຮົາ ແລະເຄື່ອນໄປຂ້າງໜ້າຢ່າງບໍ່ມີໃຜຂັດຂວາງ ສະແດງວິລະກຳທ່າມກາງບັນດາກະສັດທີ່ຊຸມນຸມ».
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the fragility of collective pride and mere numerical strength: disciplined prowess and strategic superiority can render a vast force ineffective, exposing the ethical lesson that arrogance in power is easily humbled.
Sanjaya reports that, in full view of the assembled Kshatriya warriors, two armoured heroes advance with a single chariot, brushing aside resistance and effectively humiliating the opposing army, likened to a child casually playing with toys.