Shloka 50
भीष्मस्य भीमसेन-निरोधः
Bhīṣma checks Bhīmasena; matched engagements intensify
असंख्येयगुणाधार जय सर्वपरायण । नारायण सुदुष्पार जय शार्ज्ुधनुर्धर
asaṅkhyeyaguṇādhāra jaya sarvaparāyaṇa | nārāyaṇa suduṣpāra jaya śārṅgadhanurdhara || yasyā nābhau samutpannaṃ ādi-padmaṃ sanātanam | viśālākṣa mahādeva lokādhipataye namaḥ || bhūta-bhavya-bhavat-svāmin jaya te jagatāṃ pate | saumyaṃ te rūpam īśāna svayambhū brahma te sutaḥ || asaṅkhyeyaguṇādhāra sarvaśaraṇadāyaka | nārāyaṇa suduṣpāra jaya śārṅgadhanurdhara ||
ພີດສະມະ ສັນລະເສີນນາຣາຍະນະ ວ່າເປັນຖານຮອງອັນບໍ່ມີວັນໝົດຂອງຄຸນຄວາມດີນັບບໍ່ຖ້ວນ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງສຸດທ້າຍຂອງສັດທັງປວງ. ຈາກສະດືຂອງພຣະອົງເກີດດອກບົວດັ້ງເດີມ; ພຣະເນດກວ້າງໃຫຍ່; ແລະພຣະອົງເປັນຈອມເຈົ້າເໜືອຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກ. ພຣະອົງເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງອະດີດ ອະນາຄົດ ແລະປັດຈຸບັນ; ພຣະຮູບອ່ອນໂຍນ; ແລະແມ່ນກ່າວກັນວ່າ ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາຜູ້ເກີດຂຶ້ນເອງ ກໍເກີດເປັນບຸດຂອງພຣະອົງ. ພີດສະມະປະກາດວ່າ ພຣະມະຫິມາຂອງພຣະອົງຍາກຈະຫຍັ່ງຮູ້ຢ່າງຍິ່ງ ແລະຈຶ່ງຮ້ອງສັນລະເສີນຊ້ຳໆ ຕໍ່ຜູ້ຖືຄັນທະນູ ຊາຣັງກະ—ຄວາມສັດທານີ້ເຮັດໃຫ້ສົງຄາມບໍ່ແມ່ນແຕ່ຄວາມຮຸນແຮງ ແຕ່ເປັນສະໜາມທີ່ເອີ້ນຫາອຳນາດສູງສຸດ ການຄຸ້ມຄອງ ແລະທຳມະ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that ultimate refuge and authority lie in Nārāyaṇa: He is the ground of innumerable virtues, sovereign over time (past–present–future), and even the source of cosmic creation (the lotus and Brahmā). In a dharmic frame, devotion to the highest Lord reorients the meaning of conflict toward protection, rightful order, and surrender to a transcendent moral center.
In the Bhīṣma Parva war setting, Bhīṣma utters a hymn of praise (stuti) to Nārāyaṇa/Viṣṇu—identified by the epithet ‘bearer of the Śārṅga bow.’ He proclaims the Lord’s cosmic signs (navel-lotus, Brahmā as son) and repeatedly offers salutations, emphasizing the Lord’s unfathomable greatness amid the unfolding battle.