Shloka 10
Bhakti–Akṣara-Upāsanā-Viveka
Devotion to the Personal vs. Contemplation of the Imperishable
सम्बन्ध-- उपर्युक्त प्रकारसे भजन करनेवाले भक्तोंके प्रति भगवान् क्या करते हैं; अगले दी शलोकोंमें यह बतलाते हैं-- तेषां सततयुक्तानां भजतां प्रीतिपूर्वकम् । ददामि बुद्धियोगं तं येन मामुपयान्ति ते
teṣāṁ satata-yuktānāṁ bhajatāṁ prīti-pūrvakam | dadāmi buddhi-yogaṁ taṁ yena mām upayānti te ||
ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຜູກພັນກັບເຮົາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ—ຜູ້ບູຊາເຮົາດ້ວຍຄວາມຮັກຈາກໃຈ—ເຮົາມອບ «ຍົກຂອງປັນຍາ» ໃຫ້, ໂດຍຍົກນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງມາຮອດເຮົາແຕ່ຜູ້ດຽວ. ໃນກອບຈັນຍາຂອງຄໍາສອນ, ພຣະກຸສົນບໍ່ແມ່ນການໂປດປານຕາມໃຈ, ແຕ່ເປັນການຕອບຮັບຕໍ່ບັກຕິທີ່ໝັ້ນຄົງ, ນໍາປັນຍາໃຫ້ເຫັນຖືກ ແລະໄດ້ພັກພິເສດໃນພຣະອົງສູງສຸດ.
अजुन उवाच
Educational Q&A
Steady, loving devotion draws divine guidance: Kṛṣṇa grants buddhi-yoga—clarity and disciplined discernment—so the devotee can progress toward Him as the highest goal.
In the Gītā’s instruction to Arjuna, Kṛṣṇa explains how He supports sincere devotees: those constantly engaged in worship receive inner direction (buddhi-yoga) that leads them to attain Him.