Shloka 39
कर्मयोग–ज्ञानयज्ञ–अवतारोपदेश
Karma-Yoga, Jñāna-Yajña, and Avatāra Instruction
सम्बन्ध-- यहॉतक भगवान्ने सांख्ययोगके सिद्धान्तसे तथा क्षात्रधर्मकी दृष्टिसे युद्धका औचित्य सिद्ध करके अर्जुनकों समतापूर्वक युद्ध करनेके लिये आज्ञा दी! अब कर्मयोगके सिद्धान्तसे युद्धका औचित्य बतलानेके लिये कर्मयोगके वर्णनकी प्रस्तावना करते हैं-- एषा ते5भिहिता सांख्ये बुद्धियोंगे त्विमां शूणू । बुद्धया युक्तो यया पार्थ कर्मबन्धं प्रहास्यसि,हे पार्थ! यह बुद्धि तेरे लिये ज्ञानयोगके विषयमें कही गयी और अब तू इसको कर्मयोगके विषयमें सुन*--जिस बुद्धिसे युक्त हुआ तू कर्मोंके बन्धन-को भलीभाति त्याग देगा यानी सर्वथा नष्ट कर डालेगा
eṣā te 'bhihitā sāṅkhye buddhir yoge tv imāṃ śṛṇu | buddhyā yukto yayā pārtha karma-bandhaṃ prahāsyasi ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ປັນຍານີ້ໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວຕາມທັດສະນະຂອງສາງຂະຍະ (ຄວາມຮູ້ແຍກແຍະ). ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງມັນຕາມທີ່ສອນໃນໂຍຄະ—ວິໄນແຫ່ງການກະທຳ. ເມື່ອປະກອບດ້ວຍປັນຍານີ້ ໂອ ປາຣຖະ ເຈົ້າຈະສະຫຼັດພົ້ນຈາກພັນທະທີ່ເກີດຈາກກຳ—ເຮັດໜ້າທີ່ໂດຍບໍ່ຖືກຜົນຂອງມັນຜູກມັດ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse bridges two complementary approaches: Sāṅkhya’s discriminative insight and Yoga’s disciplined action. With buddhi (clear discernment) guiding one’s conduct, a person performs duty without attachment to outcomes, thereby escaping the binding effects (karma-bandha) that ordinarily arise from action.
Sanjaya reports the instruction being given to Arjuna: after presenting the knowledge-oriented framework (Sāṅkhya), the teaching now turns to the practical path of Karma-yoga. The focus shifts from understanding to application—how Arjuna can act in his role without becoming morally and spiritually entangled by the results.