Shloka 71
सर्वथा त्वां समासाद्य नाक्ष॒र्यमिति मे मतिः । “केशव! आप समरभूमिमें सदा जिनकी रक्षा करते हैं और नित्यप्रति जिनके हितमें तत्पर रहते हैं, उनकी विजय हो तो यह कोई आश्वर्यकी बात नहीं है। आपकी शरण लेनेपर सर्वथा विजयकी प्राप्ति कोई आश्रलर्यकी बात नहीं है, ऐसा मेरा निश्चय है” ।।
sañjaya uvāca | sarvathā tvāṃ samāsādya nāścaryam iti me matiḥ | evam uktaḥ pratyuvāca smayamāno janārdanaḥ | tavaivaitad yuktarūpaṃ vacanaṃ pārthivottama |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະອົງທຸກປະການແລ້ວ ມັນບໍ່ແມ່ນເລື່ອງນ່າປະຫລາດເລີຍ—ນີ້ແມ່ນຄວາມເຊື່ອມັ່ນຂອງຂ້ອຍ. ໂອ ເກສະວະ! ຜູ້ໃດທີ່ພຣະອົງປົກປ້ອງຢູ່ໃນສະໜາມຮົບຢ່າງສະເໝີ ແລະມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ປະໂຫຍດຂອງເຂົາເຈົ້າຢູ່ເທື່ອ ໄຊຊະນະຂອງເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ອາດເປັນເລື່ອງນ່າປະຫລາດ. ສໍາລັບຜູ້ທີ່ໄດ້ສະແຫວງຫາທີ່ພຶ່ງພາຂອງພຣະອົງຢ່າງເຕັມທີ່ ຄວາມສໍາເລັດກໍບໍ່ແມ່ນເລື່ອງນ່າປະຫລາດ.» ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະຊະນາຣະດະນະ ກຣິດສະນະ ກໍຍິ້ມແລະຕອບວ່າ: «ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ຖ້ອຍຄໍາຂອງເຈົ້າຖືກຕ້ອງ ແລະສົມເຫດສົມຜົນທັງປວງ».
संजय उवाच
Educational Q&A
Victory is portrayed as a natural consequence of divine guardianship and wholehearted refuge: when Krishna protects and seeks the welfare of someone, their success is not ‘miraculous’ but fitting. Ethically, the verse emphasizes trust in righteous support and the legitimacy of confidence grounded in dharma and proper reliance, rather than arrogance.
Sanjaya reports a statement asserting that success is unsurprising for those protected by Krishna. In response, Krishna (Janardana) smiles and affirms that the king’s remark is appropriate and reasonable, reinforcing the idea that the outcome aligns with the moral and protective order at work in the war.