Shloka 68
त्वां तु चक्षुर्णं प्राप्प दग्धो घोरेण चक्षुषा । 'ये सत्यप्रतिज्ञ महारथी भीष्म सम्पूर्ण शास्त्रोंके पारंगत विद्वान् थे। इन्हें मनुष्य तथा सम्पूर्ण देवता मिलकर भी मार नहीं सकते थे। आप दृष्टिपातमात्रसे ही दूसरोंको भस्म करनेमें समर्थ हैं। आपके पास पहुँचकर भीष्म आपकी घोर दृष्टिसे ही नष्ट हो गये हैं' | ६७ £ न् एवमुक्तो धर्मराज: प्रत्युवाच जनार्दनम्
sañjaya uvāca | tvāṃ tu cakṣurṇaṃ prāpya dagdho ghoreṇa cakṣuṣā |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: «ແຕ່ເມື່ອເຂົາເຂົ້າມາຢູ່ໃນຂອບເຂດສາຍພຣະເນດຂອງພຣະອົງ ເຂົາກໍຖືກເຜົາໄໝ້—ຖືກກິນກວາດໂດຍຄວາມນ່າຢ້ານຂອງພຣະເນດ.» ຖ້ອຍຄໍານີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມຕ່າງທາງທໍາ: ພີສະມະ ຜູ້ມີຊື່ສຽງວ່າບໍ່ອາດຖືກຊະນະ ເປັນມະຫາລົດທີ່ຖືສັດຍາ ແລະຊໍານານຄໍາພີ-ອາວຸດ ກັບຖືກທໍາລາຍບໍ່ແມ່ນແຕ່ໂດຍອາວຸດ ແຕ່ໂດຍພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ມີທໍາມະໜຸນຫຼັງ ໃນສະຖິດພາບຂອງພຣະກຣິດສະນະ—ບອກວ່າພະລັງທີ່ມີທໍາມະຄ້ຳຈຸນ ອາດເຫນືອກວ່າຄວາມກ້າຫານທາງສົງຄາມທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໄດ້.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that mere worldly invincibility and mastery (even Bhīṣma’s) can be overruled by a higher, dharma-aligned power. It suggests that ethical-spiritual authority—here associated with Kṛṣṇa—can ‘burn away’ even the mightiest when the cosmic order demands it.
Sañjaya describes Bhīṣma as being destroyed upon coming within the dreadful range of ‘your’ gaze—contextually pointing to Kṛṣṇa’s overwhelming presence/power. In the surrounding passage, this sets up Yudhiṣṭhira’s reply to Kṛṣṇa, acknowledging him as refuge and the source of victory or defeat.