वीरं गाण्डीवधन्वानमृते जिष्णुं कपिध्वजम् | “गाण्डीवधारी वीर कपिध्वज अर्जुनको छोड़कर अन्य सभी नरेश अपने प्रहारोंद्वारा मुझे इतनी पीड़ा नहीं दे सकते”
vīraṃ gāṇḍīvadhanvān amṛte jiṣṇuṃ kapidhvajam | gāṇḍīvadhārī vīra kapidhvaja arjunaṃ chōḍakara anya sabhī nareśa apane prahāroṃdvārā mujhe itanī pīḍā nahīṃ de sakate |
ສັນຊະຍະໄດ້ກ່າວວ່າ: ນອກເຫນືອຈາກອາຣຊຸນຜູ້ກ້າ—ຜູ້ຖືທະນູການດີວະ, ຜູ້ຊະນະທີ່ບໍ່ຖືກພິຊິດ, ແລະຜູ້ມີທຸງປະດັບເຄື່ອງໝາຍຮານຸມານ—ບໍ່ມີກະສັດອື່ນໃດຈະສາມາດໃຫ້ຄວາມເຈັບປວດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຫນັກເທົ່ານີ້ດ້ວຍການຈົມຕີຂອງພວກເຂົາ. ຖ້ອຍຄຳນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນບັນຍາກາດແຫ່ງທຳມະຂອງສົງຄາມ ຝີມືທີ່ມີວິໄນແລະຈິດໃຈອັນຊອບທຳຂອງນັກຮົບຄົນດຽວ ອາດເຫນືອກວ່າກຳລັງຂອງຫຼາຍຄົນ ແລະເຮັດໃຫ້ອາຣຊຸນເປັນກຳລັງຕັດສິນໃຈໃນພາລະກິດຂອງພານດະວະ.
संजय उवाच
The verse highlights the ethical and strategic reality that in dharmic warfare, disciplined skill and steadfast resolve concentrated in a single righteous champion can determine outcomes more than sheer numbers; Arjuna is portrayed as uniquely capable among kings.
Sanjaya emphasizes Arjuna’s exceptional power on the battlefield, stating that apart from Arjuna—identified by his Gāṇḍīva bow and Hanumān-banner—no other ruler can cause such intense suffering through their attacks.