Shloka 66
भीमसेनस्य बहुमहारथसंयुगः
Bhīmasena’s Engagement with Multiple Mahārathas
तोत्रैरिव महानागं द्रोणं ब्राह्मणपुज्ञवम् । तब उन दोनोंने भी अंकुशोंसे महान् गजराजके समान सीधे जानेवाले तीन-तीन बाणोंद्वारा ब्राह्मणप्रवर द्रोणाचार्यको घायल करके तुरंत बदला चुकाया
totrair iva mahānāgaṃ droṇaṃ brāhmaṇapuṅgavam | śreya eva paraṃ kṛṣṇa loke bhavati sarvataḥ || sātvatāśiromaṇe asmin mahāsamare ’dya māṃ mārayasva | deva niṣpāpa śrīkṛṣṇa tvayā saṃgrāme mārite ’pi saṃsāre sarvato mama paramaṃ kalyāṇam eva bhaviṣyati | sambhāvito ’smi govinda trailokyenādya saṃyuge ||
ສັນຊະຍະໄດ້ກ່າວວ່າ: ດັ່ງຊ້າງໃຫຍ່ຖືກຂັບຂວາງດ້ວຍຂໍງໍ, ດໂຣນະ ພຣາຫມັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຖືກລູກສອນຕົງບິນ ຊຸດລະສາມດອກຍິງໃສ່, ແລະນັກຮົບທັງສອງກໍຕອບແທນທັນທີ. ແລ້ວມີສຽງໜຶ່ງປະກາດວ່າ: «ໂອ ກຣິດສະນະ, ຄວາມດີສູງສຸດເທົ່ານັ້ນຍ່ອມເກີດຂຶ້ນທົ່ວໂລກ. ໂອ ເພັດຍອດແຫ່ງຊາດວະຕະ, ໃນສົງຄາມອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ມື້ນີ້ ຂໍໃຫ້ທ່ານຟັນຂ້ອຍໃຫ້ລົ້ມ. ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ພຣະສີກຣິດສະນະຜູ້ບໍ່ມີບາບ—ແມ່ນແຕ່ຂ້ອຍຖືກສັງຫານໂດຍທ່ານໃນສົງຄາມ ສຳລັບຂ້ອຍກໍເປັນສະຫວັດດີສູງສຸດທຸກດ້ານ. ໂອ ໂກວິນດະ, ມື້ນີ້ໃນການປະຈັນໜ້ານີ້ ຂ້ອຍໄດ້ຮັບກຽດຈາກໂລກທັງສາມ».
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage frames death at the hands of Kṛṣṇa as intrinsically auspicious: when one’s end is connected to the divine, the outcome is described as śreyas/kalyāṇa (supreme welfare), suggesting a moral-spiritual valuation beyond mere victory or survival.
In the battle account, Droṇa is compared to a great elephant being checked by goads as he is struck by straight, triple shafts; immediately after, a speaker addresses Kṛṣṇa with intense resolve, asking to be slain in the fight and asserting that such a death would bring ultimate good and honor recognized by the three worlds.