Shloka 86
Muñjavān on Himavat: Maheśvara’s abode, Śiva-stuti, and sacrificial gold
Chapter 8
निर्देष्ठ प्राणिभि: कैश्वित् प्राकृतर्मासलोचनै: । उनका श्रीविग्रह प्रभातकालके सूर्यकी भाँति तेजसे जाज्वल्यमान दिखायी देता है। संसारके कोई भी प्राकृत प्राणी अपने मांसमय नेत्रोंसे उनके रूप या आकारको कभी देख नहीं सकते
nirdiṣṭeṣṭa-prāṇibhiḥ kaiścit prākṛtair māṃsa-locanaiḥ | unakā śrī-vigrahaḥ prabhāta-kāle sūrya-kī bhānti tejase jājyvalyamāna dikhāyī detā hai | saṃsāra-ke koī bhī prākṛta prāṇī apane māṃsamaya netroṃ-se unke rūpa yā ākāra-ko kabhī dekh nahīṃ sakate |
ສໍາວັດຕະ (Saṃvarta) ກ່າວວ່າ: ສັດທົ່ວໄປບາງພວກ ມີຕາເນື້ອຕາມທໍາມະຊາດ ອາດຈະເວົ້າວ່າ “ຂ້ອຍເຫັນແລ້ວ”; ແຕ່ຮູບອັນສົງ່າງາມຂອງທ່ານ ສ່ອງປະກາຍເຫມືອນດວງອາທິດຍາມເຊົ້າ. ບໍ່ມີຜູ້ໃດໃນໂລກ ຈະສາມາດເຫັນຮູບແທ້ ຫຼືວັດຂະໜາດຂອງທ່ານ ດ້ວຍຕາເນື້ອໄດ້. ຂໍ້ຄວາມນີ້ຊີ້ວ່າ ຄວາມຈິງທາງວິນຍານ ບໍ່ອາດຈັບໄດ້ດ້ວຍການຮັບຮູ້ອັນຫຍາບໆເທົ່ານັ້ນ ແລະການຖ່ອມຕົນຕໍ່ຂອບເຂດຂອງປະສາດສຳຜັດ ກໍເປັນທໍາ (dharma) ຢ່າງໜຶ່ງ.
संवर्त उवाच
Educational Q&A
That ordinary sensory perception is insufficient to grasp higher or divine reality; one must recognize the limits of the physical senses and approach such truths with humility and inner discernment.
Saṃvarta describes a being whose form shines like the morning sun, emphasizing that common creatures with fleshly eyes cannot truly perceive or comprehend that form.