Shloka 93
Muñjavān on Himavat: Maheśvara’s abode, Śiva-stuti, and sacrificial gold
Chapter 8
न जरा क्षुत्पिपासे वा न मृत्युर्न भयं नृप । वहाँ न अधिक गर्मी पड़ती है न विशेष ठंढक
na jarā kṣutpipāse vā na mṛtyur na bhayaṁ nṛpa |
ສໍາວັດຕະ (Saṁvarta) ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ທີ່ນັ້ນບໍ່ມີຄວາມແກ່ຊະລາ ແລະບໍ່ມີທຸກຂ໌ຈາກຄວາມຫິວໂຫຍ ຫຼືກະຫາຍນໍ້າ; ບໍ່ມີຄວາມຕາຍ ແລະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວ. ຖິ່ນພໍານັກເທິງພູນັ້ນ ຖືກພັນລະນາວ່າເປັນແດນທີ່ພົ້ນຈາກແຮງກົດດັນທົ່ວໄປທີ່ຂັບດັນການກະທໍາຂອງມະນຸດ—ບ່ອນທີ່ຄວາມຈໍາເປັນຂອງຮ່າງກາຍ ແລະຄວາມຫວາດຫວັນຕໍ່ການດໍາລົງຢູ່ ບໍ່ໄດ້ບັງຄັບໃຫ້ກະທໍາ.”
संवर्त उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an idealized state where basic bodily compulsions (hunger, thirst), decline (old age), and the ultimate threat (death) are absent; ethically, it points to freedom from fear and need as conditions that remove many causes of adharma and suffering.
Saṁvarta addresses a king and describes a wondrous mountain-like realm where ordinary human vulnerabilities do not operate—setting a tone of marvel and spiritual aspiration within the Ashvamedhika Parva’s broader post-war discourse.