Shloka 12
युद्धसंग्रहः
Kurukṣetra Campaign in Summary
वस्त्रमाल्योत्करयुतो वीणावेणुमृदड्भगवान् । सुरामैरेयमिश्रेण भक्ष्यभोज्येन चैव ह
vaiśampāyana uvāca | vastramālyotkarayuto vīṇāveṇumṛdaṅgabhagavān | surāmaireyamiśreṇa bhakṣyabhojyena caiva ha ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ການຊຸມນຸມມະໂຫລະສົບໃຫຍ່ນັ້ນ ປາກົດວ່າເປັນມົງຄຸນຢ່າງສູງສຸດ—ມີກອງເສື້ອຜ້າ ແລະ ພວງມາລາກອງສູງ, ມີສຽງວີນາ, ຂຸ່ຍ, ແລະ ກອງມຣິດັງ ກ້ອງກັງວານ, ແລະ ມີອາຫານເຄື່ອງດື່ມອຸດົມ ຮວມທັງສຸຣາ ແລະ ໄມເຣຍ. ຕະຫຼາດ ແລະ ເພີງຂາຍຖືກຕັ້ງຂຶ້ນ; ສິ່ງຂອງຈໍາເປັນມີຫຼາຍຫຼວງ, ແລະ ການເດີນທາງໄປມາກໍສະດວກທຸກທິດ. ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ສໍາລັບຄົນທຸກຍາກ, ຄົນຕາບອດ, ແລະ ເດັກກໍາພ້າ ອາຫານແລະເຄື່ອງດື່ມທີ່ປົນກັບສຸຣາ ແລະ ໄມເຣຍ ຖືກແຈກຈ່າຍຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ—ເປັນຫຼັກຖານແຫ່ງທານະທຳຂອງງານ ແມ່ນແມ່ນຢູ່ທ່າມກາງຄວາມຮື້ນເຮືອງກໍຕາມ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a ruler’s public celebration marked by abundance and cultural refinement (music, ornaments) alongside social responsibility: continuous provision for the vulnerable. Ethically, it juxtaposes generosity and welfare with the presence of intoxicants, inviting reflection on how prosperity and pleasure are to be balanced with dharmic care for those in need.
Vaiśampāyana describes the atmosphere of a grand festival associated with the Ashvamedha context: stalls and markets, plentiful food, heaps of garments and garlands, and music from instruments. The scene includes organized distribution of food and drink to the poor, blind, and orphaned, emphasizing the scale and public character of the event.