Chatra–Upānah Dāna: Origin Narrative
Jamadagni–Reṇukā–Sūrya Saṃvāda
गौतम उवाच जीवत्वहंकृतो बुद्ध्या विषमेणासमेन सः । कर्षको मत्सरी चास्तु यस्ते हरति पुष्करम्
gautama uvāca jīvatvahaṅkṛto buddhyā viṣameṇāsamena saḥ | karṣako matsarī cāstu yas te harati puṣkaram ||
ໂກຕະມະກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດລັກດອກບົວຂອງເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ເຂົາດຳລົງຊີວິດດ້ວຍໃຈທີ່ຖືຕົນອັນເກີດຈາກອະຫັງການ; ປະພຶດຄົດຄຽວ ບໍ່ຕົງ ບໍ່ເທົ່າທຽມ. ຂໍໃຫ້ເຂົາເປັນຊາວນາ ແລະຢູ່ກັບຄວາມອິດສາ».
गौतम उवाच
Stealing, driven by ego and envy, leads to moral imbalance and suffering; unethical acts invite consequences that shape one’s character and life-condition.
Gautama pronounces a curse-like imprecation on the person who has stolen the lotus, describing the thief’s future as ego-driven, unjust in conduct, and marked by envy.