अलोभोपाख्यानम् — शुनःसख-यातुधानी-संवादः
The Allegory of Non-Greed: Śunaḥsakha and the Yātudhānī
ऑऔपनआक्ाा बछ। अर: द्विनवतितमो< ध्याय: पितर और देवताओंका श्राद्धान्नले अजीर्ण होकर ब्रद्माजीके पास जाना और अग्निके द्वारा अजीर्णका निवारण
bhīṣma uvāca | tathā nimau pravṛtte tu sarva eva maharṣayaḥ | pitṛyajñaṃ tu kurvanti vidhidṛṣṭena karmaṇā ||
ພີດສະມະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ! ເມື່ອກະສັດ ນິມິ ໄດ້ເປີດທາງປະເພນີນີ້ເປັນຄັ້ງທໍາອິດແລ້ວ, ຕໍ່ຈາກນັ້ນມະຫາຣິສີທັງຫມົດກໍໄດ້ເລີ່ມປະກອບພິທີບູຊາແດ່ບັນພະບຸລຸດ (pitṛ-yajña) ຕາມພິທີກໍາທີ່ຄໍາພີກໍານົດ. ຈຸດເນັ້ນທາງຈິດທໍາຄື ການຮັກສາຄວາມກະຕັນຍູ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ບັນພະບຸລຸດ ຜ່ານພິທີທີ່ຖືກລະບຽບ ບໍ່ແມ່ນຕາມໃຈຕົນ»។
भीष्म उवाच
That pitṛ-yajña (ancestral offerings) should be performed in accordance with scriptural injunction (vidhi), and that exemplary beginnings by a righteous figure (here, Nimi) can establish a dharmic practice that others follow.
Bhishma explains to Yudhishthira that once Nimi initiated the practice of śrāddha/pitṛ-yajña, the great sages subsequently undertook the ancestral rite as well, performing it according to the prescribed ritual rules.